Δείκτης Προβλημάτων από το Αλκοόλ Rutgers [RAPI-23]

Περιγραφή

Ο Δείκτης Προβλημάτων από το Αλκοόλ Rutgers (Rutgers Alcohol Problem Index – RAPI-23) είναι ένα σύντομο εργαλείο αυτοαναφοράς που αναπτύχθηκε από τους White και Labouvie το 1989. Περιλαμβάνει 23 ερωτήσεις και αξιολογεί τη συχνότητα εμφάνισης αρνητικών συνεπειών που σχετίζονται με την κατανάλωση αλκοόλ.

Το εργαλείο σχεδιάστηκε κυρίως για εφήβους και νεαρούς ενηλίκους και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κλινικά και μη κλινικά δείγματα. Εξετάζει προβλήματα όπως η απώλεια ελέγχου της κατανάλωσης, οι διαπροσωπικές συγκρούσεις, η παραμέληση σχολικών ή επαγγελματικών υποχρεώσεων, η σωματική δυσφορία και οι αρνητικές συναισθηματικές ή κοινωνικές συνέπειες. Σε αντίθεση με εργαλεία που καταγράφουν μόνο την ποσότητα ή τη συχνότητα κατανάλωσης, το RAPI-23 επικεντρώνεται στις επιπτώσεις της. European Union Drugs Agency

Στόχος

Βασικός στόχος του RAPI-23 είναι η έγκαιρη αναγνώριση προβληματικών προτύπων κατανάλωσης αλκοόλ και η εκτίμηση της σοβαρότητας των σχετικών συνεπειών. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό ατόμων που ενδέχεται να χρειάζονται περαιτέρω αξιολόγηση, για την παρακολούθηση μεταβολών κατά τη διάρκεια μιας παρέμβασης και για την αποτίμηση προγραμμάτων πρόληψης.

Το RAPI-23 αποτελεί δείκτη προβλημάτων και όχι αυτοτελές διαγνωστικό εργαλείο. Επομένως, μια αυξημένη βαθμολογία δεν αρκεί για τη διάγνωση διαταραχής χρήσης αλκοόλ, αλλά υποδηλώνει την ανάγκη πληρέστερης κλινικής διερεύνησης.

Ανάλυση και χρήση δεδομένων

Το RAPI-23 αντιμετωπίζεται συνήθως ως μονοδιάστατο εργαλείο και αποδίδει μία συνολική βαθμολογία. Η ανάλυση μπορεί να περιλαμβάνει περιγραφικά στατιστικά στοιχεία, αξιολόγηση της εσωτερικής συνοχής με τον συντελεστή α του Cronbach ή ω του McDonald και εξέταση συσχετίσεων με την ποσότητα κατανάλωσης, την επεισοδιακή υπερκατανάλωση και άλλες ψυχοκοινωνικές μεταβλητές.

Για τη διερεύνηση της δομής του εργαλείου μπορούν να εφαρμοστούν διερευνητική ή επιβεβαιωτική παραγοντική ανάλυση. Σε μελέτες πρόβλεψης ή παρακολούθησης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν μοντέλα παλινδρόμησης και αναλύσεις επαναλαμβανόμενων μετρήσεων.

Βαθμολόγηση

Κάθε ερώτηση βαθμολογείται ανάλογα με τη συχνότητα εμφάνισης της αντίστοιχης συνέπειας:

0 = Ποτέ
1 = 1–2 φορές
2 = 3–5 φορές
3 = 6–10 φορές
4 = Περισσότερες από 10 φορές

Δεν υπάρχουν ερωτήσεις με αντίστροφη βαθμολόγηση. Η συνολική βαθμολογία προκύπτει από το άθροισμα των 23 απαντήσεων και κυμαίνεται από 0 έως 92. Υψηλότερες τιμές υποδηλώνουν μεγαλύτερη συχνότητα και σοβαρότητα προβλημάτων που συνδέονται με την κατανάλωση αλκοόλ. University of Wisconsin–Madison

Η χρονική περίοδος αναφοράς πρέπει να καθορίζεται με σαφήνεια και να παραμένει ίδια για όλους τους συμμετέχοντες. Ανάλογα με τον σχεδιασμό της έρευνας, μπορεί να αφορά τους τελευταίους μήνες ή το τελευταίο έτος. Δεν υπάρχει ένα καθολικά αποδεκτό διαγνωστικό όριο για όλες τις ηλικιακές και πολιτισμικές ομάδες.

Βιβλιογραφία

Earleywine, M., LaBrie, J. W., & Pedersen, E. R. (2008). A brief Rutgers Alcohol Problem Index with less potential for bias. Addictive Behaviors, 33(9), 1249–1253. https://doi.org/10.1016/j.addbeh.2008.05.006

White, H. R., & Labouvie, E. W. (1989). Towards the assessment of adolescent problem drinking. Journal of Studies on Alcohol, 50(1), 30–37. https://doi.org/10.15288/jsa.1989.50.30