Κλίμακα Δευτερογενούς Τραυματικού Άγχους (Secondary Traumatic Stress Scale – STSS-17)

Περιγραφή

Η Κλίμακα Δευτερογενούς Τραυματικού Άγχους (STSS-17) αποτελεί ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο ψυχομετρικό εργαλείο που αξιολογεί τα συμπτώματα δευτερογενούς τραυματικού στρες σε επαγγελματίες οι οποίοι εκτίθενται συστηματικά στις τραυματικές εμπειρίες άλλων ατόμων, όπως επαγγελματίες ψυχικής υγείας, κοινωνικοί λειτουργοί, νοσηλευτές, διασώστες και προσωπικό πρώτης γραμμής. Η κλίμακα βασίζεται στα διαγνωστικά χαρακτηριστικά της διαταραχής μετατραυματικού στρες (PTSD) και εξετάζει τρεις βασικές διαστάσεις: Επαναβίωση (Re-experiencing), Αποφυγή (Avoidance) και Υπερδιέγερση (Arousal). Η STSS-17 χρησιμοποιείται ευρέως στην κλινική πρακτική, την επαγγελματική υγεία και την έρευνα για την έγκαιρη αναγνώριση επαγγελματιών που διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ψυχολογικής επιβάρυνσης.

Ανάλυση Δεδομένων

Η ανάλυση των δεδομένων του STSS-17 περιλαμβάνει τον υπολογισμό συνολικών και επιμέρους βαθμολογιών, περιγραφικά στατιστικά, καθώς και τον έλεγχο της αξιοπιστίας μέσω του Cronbach’s α και της εγκυρότητας με Διερευνητική (EFA) και Επιβεβαιωτική Παραγοντική Ανάλυση (CFA). Επιπλέον, μπορούν να πραγματοποιηθούν αναλύσεις συσχέτισης, συγκρίσεις μεταξύ επαγγελματικών ομάδων και Μοντέλα Δομικών Εξισώσεων (SEM) για τη διερεύνηση της σχέσης του δευτερογενούς τραυματικού στρες με την επαγγελματική εξουθένωση (burnout), την κόπωση από συμπόνια (compassion fatigue), το άγχος, την κατάθλιψη, την ψυχική ανθεκτικότητα και την ποιότητα ζωής.

Στόχος

Βασικός στόχος της STSS-17 είναι η αξιόπιστη αξιολόγηση της έντασης των συμπτωμάτων δευτερογενούς τραυματικού στρες σε επαγγελματίες που εργάζονται με τραυματισμένους ή ευάλωτους πληθυσμούς. Το εργαλείο συμβάλλει στον έγκαιρο εντοπισμό ατόμων υψηλού κινδύνου, στην ανάπτυξη προγραμμάτων πρόληψης και ψυχολογικής υποστήριξης, καθώς και στην αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας παρεμβάσεων που στοχεύουν στη μείωση της επαγγελματικής ψυχολογικής επιβάρυνσης.

Βαθμολόγηση

Η STSS-17 αποτελείται από 17 ερωτήματα που καλύπτουν τις τρεις βασικές διαστάσεις του δευτερογενούς τραυματικού στρες. Οι απαντήσεις δίνονται σε κλίμακα Likert, ενώ οι επιμέρους βαθμολογίες αθροίζονται για τον υπολογισμό της συνολικής βαθμολογίας. Υψηλότερες βαθμολογίες υποδηλώνουν εντονότερα συμπτώματα δευτερογενούς τραυματικού στρες και μεγαλύτερη ανάγκη για περαιτέρω κλινική αξιολόγηση ή υποστηρικτικές παρεμβάσεις.

Βιβλιογραφία

Bride, B. E. (2007). The Impact of Trauma on Social Workers: A Study of Secondary Traumatic Stress. Social Work, 52(3), 225–233.

Figley, C. R. (1995). Compassion Fatigue: Coping with Secondary Traumatic Stress Disorder in Those Who Treat the Traumatized. Brunner/Mazel.

McCann, I. L., & Pearlman, L. A. (1990). Vicarious Traumatization: A Framework for Understanding the Psychological Effects of Working with Victims. Journal of Traumatic Stress, 3(1), 131–149.