Έντυπο Ψυχιατρικής Αξιολόγησης [PEF-19]
Περιγραφή
Το Psychiatric Evaluation Form (PEF-19) – Έντυπο Ψυχιατρικής Αξιολόγησης αποτελεί εργαλείο κλινικής αξιολόγησης που αναπτύχθηκε από τον Spritzer και τους συνεργάτες του το 1972. Έχει σχεδιαστεί για την αποτύπωση διαφορετικών διαστάσεων της ψυχοπαθολογίας και περιλαμβάνει 19 επιμέρους διαστάσεις, μεταξύ των οποίων το άγχος, η κατάθλιψη, η κοινωνική απομόνωση, οι ψευδαισθήσεις και οι αντικοινωνικές τάσεις.
Το εργαλείο επιτρέπει επίσης την εκτίμηση της συνολικής βαρύτητας της νόσου, ενώ περιλαμβάνει στοιχεία που σχετίζονται με τη λειτουργικότητα του ατόμου σε βασικούς κοινωνικούς ρόλους, όπως ο γονεϊκός, ο εργασιακός, ο εκπαιδευτικός, ο οικιακός και ο συντροφικός ρόλος.
Στόχος
Κύριος στόχος του PEF-19 είναι η συστηματική αξιολόγηση της ψυχοπαθολογικής κατάστασης και της συνολικής κλινικής βαρύτητας ενός ατόμου. Η πολυδιάστατη δομή του επιτρέπει την ταυτόχρονη αποτύπωση διαφορετικών συμπτωμάτων και πλευρών της λειτουργικότητας, προσφέροντας μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της ψυχιατρικής κατάστασης του εξεταζομένου.
Η αξιολόγηση κοινωνικών και λειτουργικών ρόλων μπορεί να συμβάλει στην κατανόηση του βαθμού στον οποίο η ψυχοπαθολογία επηρεάζει την καθημερινή ζωή και την κοινωνική συμμετοχή.
Δομή και Βαθμολόγηση
Το PEF-19 περιλαμβάνει 19 ερωτήσεις, καθεμία από τις οποίες βαθμολογείται ξεχωριστά σε κλίμακα από 1 έως 6. Η αξιολόγηση πραγματοποιείται μέσω προσωπικής συνέντευξης με τον ασθενή, με τη χρήση ειδικού εντύπου, και αφορά την κατάσταση του ατόμου κατά τον τελευταίο μήνα.
Σύμφωνα με το διαθέσιμο υλικό, υψηλότερες βαθμολογίες στην κλίμακα συνδέονται με χαμηλότερη πιθανότητα επανεισαγωγής.
Εγκυρότητα και Αξιοπιστία
Το PEF-19 αναφέρεται ως αξιόπιστο μέτρο για την αξιολόγηση της κατάστασης των ασθενών. Στο διαθέσιμο υλικό αναφέρονται ευαισθησία 0,89 και ειδικότητα 0,96 για την εκτίμηση της συνολικής βαρύτητας.
Ως προς την εσωτερική συνέπεια, αναφέρεται Cronbach’s alpha = 0,75, ένδειξη ικανοποιητικής αξιοπιστίας για την εκτίμηση της ψυχοπαθολογικής κατάστασης.
Εφαρμογές
Το PEF-19 μπορεί να αξιοποιηθεί σε ψυχιατρικές και κλινικές αξιολογήσεις, καθώς και σε ερευνητικά πρωτόκολλα που εξετάζουν την ένταση της ψυχοπαθολογίας, τη λειτουργικότητα και την πορεία των ασθενών.
Η χρήση του μπορεί να συμβάλει στην αρχική αποτίμηση της κλινικής εικόνας, στην παρακολούθηση μεταβολών με την πάροδο του χρόνου και στη συσχέτιση των ψυχιατρικών συμπτωμάτων με διαφορετικές διαστάσεις της κοινωνικής και καθημερινής λειτουργικότητας.
Βιβλιογραφία
Τομαράς, Β. (1984). Κλινική και διαγνωστική αναγνώριση περιπτώσεων ψυχοπαθολογίας στο γενικό πληθυσμό (Διδακτορική διατριβή, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Σχολή Επιστημών Υγείας, Τμήμα Ιατρικής).
Reus, V. I., Fochtmann, L. J., Bukstein, O., Eyler, A. E., Hilty, D. M., Horvitz-Lennon, M., et al. (2018). The American Psychiatric Association practice guideline for the pharmacological treatment of patients with alcohol use disorder. American Journal of Psychiatry, 175(1), 86–90.