Απογραφή Κινήτρων μετά από Διαπροσωπική Παράβαση [TRIM-18]

Περιγραφή

Η Απογραφή Κινήτρων μετά από Διαπροσωπική Παράβαση (Transgression-Related Interpersonal Motivations Inventory – TRIM-18) είναι ένα εργαλείο αυτοαναφοράς που αξιολογεί τις αλλαγές στα διαπροσωπικά κίνητρα ενός ατόμου απέναντι σε κάποιον που το έχει προσβάλει, αδικήσει ή πληγώσει.

Η συγχώρεση δεν αντιμετωπίζεται ως μία απλή δήλωση ή ως υποχρεωτική συμφιλίωση. Προσεγγίζεται ως σταδιακή μείωση των κινήτρων αποφυγής και εκδίκησης και ως πιθανή ενίσχυση μιας περισσότερο καλοπροαίρετης στάσης απέναντι στο πρόσωπο που προκάλεσε τη βλάβη. Το εργαλείο αναπτύχθηκε αρχικά ως κλίμακα 12 ερωτήσεων και αργότερα επεκτάθηκε σε μορφή 18 ερωτήσεων. Οι δύο μορφές και οι οδηγίες βαθμολόγησης παρουσιάζονται από τον δημιουργό του εργαλείου.

Διαστάσεις

Η μορφή TRIM-18 περιλαμβάνει τρεις επιμέρους διαστάσεις:

• Αποφυγή: Αξιολογεί την επιθυμία του ατόμου να απομακρυνθεί από τον υπαίτιο, να περιορίσει την επικοινωνία ή να διακόψει τη σχέση μαζί του.
• Εκδίκηση: Μετρά την επιθυμία ανταπόδοσης της βλάβης, τιμωρίας ή πρόκλησης αρνητικών συνεπειών στο άλλο πρόσωπο.
• Καλοπροαίρετη στάση: Εξετάζει την παρουσία θετικών ή συμφιλιωτικών κινήτρων, όπως η διάθεση υπέρβασης του περιστατικού και αποκατάστασης της σχέσης.

Η αρχική μορφή TRIM-12 περιλαμβάνει μόνο τις υποκλίμακες Αποφυγής και Εκδίκησης, ενώ η TRIM-18 προσθέτει έξι ερωτήσεις για την καλοπροαίρετη στάση. Η τρισδιάστατη δομή της TRIM-18 περιλαμβάνει επτά ερωτήσεις Αποφυγής, πέντε Εκδίκησης και έξι Καλοπροαίρετης Στάσης. Studia Psychologica

Στόχος

Βασικός στόχος του εργαλείου είναι η αξιολόγηση των διαπροσωπικών κινήτρων που συνδέονται με τη συγχώρεση μετά από ένα συγκεκριμένο περιστατικό αδικίας ή προσβολής. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για:

• τη διερεύνηση της εξέλιξης της συγχώρεσης με την πάροδο του χρόνου,
• την αξιολόγηση της επίδρασης μιας συγγνώμης ή μιας παρέμβασης,
• τη μελέτη της σχέσης της συγχώρεσης με την ενσυναίσθηση, τον θυμό και τον μηρυκασμό,
• την εξέταση της ποιότητας και της εγγύτητας των διαπροσωπικών σχέσεων.

Το TRIM δεν αποτελεί κλινικό διαγνωστικό εργαλείο και δεν αξιολογεί αν ένα άτομο «πρέπει» να συγχωρήσει ή να συμφιλιωθεί με τον υπαίτιο.

Ανάλυση και χρήση δεδομένων

Η ανάλυση πραγματοποιείται κυρίως σε επίπεδο υποκλιμάκων. Για κάθε διάσταση μπορούν να υπολογιστούν το άθροισμα ή ο μέσος όρος των αντίστοιχων απαντήσεων. Η χρήση μέσων όρων διευκολύνει τη σύγκριση μεταξύ υποκλιμάκων διαφορετικού αριθμού ερωτήσεων.

Η ψυχομετρική αξιολόγηση μπορεί να περιλαμβάνει:

• περιγραφικά στατιστικά στοιχεία,
• έλεγχο εσωτερικής συνέπειας με Cronbach’s α ή McDonald’s ω,
• διερευνητική ή επιβεβαιωτική παραγοντική ανάλυση,
• συσχετίσεις με την ενσυναίσθηση, τον θυμό, τη συγγνώμη και την ποιότητα της σχέσης,
• ανάλυση επαναλαμβανόμενων μετρήσεων για την παρακολούθηση αλλαγών.

Η αρχική ανάπτυξη του εργαλείου υποστήριξε τη διάκριση ανάμεσα στα κίνητρα Αποφυγής και Εκδίκησης, καθώς και τη σχέση τους με την ενσυναίσθηση, τη συγγνώμη και την εγγύτητα της σχέσης. PubMed

Βαθμολόγηση

Οι απαντήσεις καταγράφονται συνήθως σε πενταβάθμια κλίμακα Likert, από 1 = Διαφωνώ απόλυτα έως 5 = Συμφωνώ απόλυτα.

Υψηλότερη βαθμολογία στην Αποφυγή υποδηλώνει ισχυρότερη τάση απομάκρυνσης, ενώ υψηλότερη βαθμολογία στην Εκδίκηση δείχνει εντονότερη επιθυμία ανταπόδοσης. Αντίθετα, υψηλότερη βαθμολογία στην Καλοπροαίρετη Στάση αντανακλά περισσότερα θετικά ή συμφιλιωτικά κίνητρα.

Για τον υπολογισμό ενός συνολικού δείκτη συγχώρεσης, οι βαθμολογίες Αποφυγής και Εκδίκησης μπορούν να αντιστραφούν και να συνδυαστούν με τη βαθμολογία Καλοπροαίρετης Στάσης. Ωστόσο, συνιστάται να παρουσιάζονται παράλληλα και οι τρεις υποκλίμακες, επειδή αντιπροσωπεύουν διακριτές πλευρές της διαπροσωπικής αντίδρασης.

Δεν υπάρχουν καθολικά διαγνωστικά όρια. Η ερμηνεία πρέπει να βασίζεται στα χαρακτηριστικά του δείγματος, στον σκοπό της έρευνας και στην ακριβή μορφή του εργαλείου που χρησιμοποιήθηκε.

Βιβλιογραφία

McCullough, M. E., Rachal, K. C., Sandage, S. J., Worthington, E. L., Jr., Brown, S. W., & Hight, T. L. (1998). Interpersonal forgiving in close relationships: II. Theoretical elaboration and measurement. Journal of Personality and Social Psychology, 75(6), 1586–1603. https://doi.org/10.1037/0022-3514.75.6.1586

McCullough, M. E., Root, L. M., & Cohen, A. D. (2006). Writing about the benefits of an interpersonal transgression facilitates forgiveness. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 74(5), 887–897. https://doi.org/10.1037/0022-006X.74.5.887

McCullough, M. E., Fincham, F. D., & Tsang, J. A. (2003). Forgiveness, forbearance, and time: The temporal unfolding of transgression-related interpersonal motivations. Journal of Personality and Social Psychology, 84(3), 540–557. https://doi.org/10.1037/0022-3514.84.3.540

McCullough, M. E., Luna, L. R., Berry, J. W., Tabak, B. A., & Bono, G. (2010). On the form and function of forgiving: Modeling the time-forgiveness relationship and testing the valuable relationships hypothesis. Emotion, 10(3), 358–376. https://doi.org/10.1037/a0019349