Κλίμακα Γενικής Αυτο-Αποτελεσματικότητας του Sherer [SGSES]

Περιγραφή

Η Κλίμακα Γενικής Αυτο-Αποτελεσματικότητας του Sherer (Sherer General Self-Efficacy Scale – SGSES) αποτελεί ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο ψυχομετρικό εργαλείο για την αξιολόγηση της γενικευμένης πεποίθησης του ατόμου σχετικά με την ικανότητά του να οργανώνει και να εκτελεί αποτελεσματικά ενέργειες που απαιτούνται για την επίτευξη στόχων και την αντιμετώπιση απαιτητικών καταστάσεων.

Η έννοια της αυτο-αποτελεσματικότητας συνδέεται με τον βαθμό εμπιστοσύνης που διαθέτει ένα άτομο στις προσωπικές του δυνατότητες και επηρεάζει σημαντικά την επιμονή, την προσπάθεια, τη διαχείριση των δυσκολιών και τη συμπεριφορά απέναντι σε νέες προκλήσεις.

Στόχος

Βασικός σκοπός της SGSES είναι η εκτίμηση του βαθμού στον οποίο τα άτομα θεωρούν ότι μπορούν να επιτύχουν επιθυμητά αποτελέσματα, να ανταποκριθούν σε απαιτητικές συνθήκες και να ξεπεράσουν εμπόδια που εμφανίζονται κατά την προσπάθεια επίτευξης προσωπικών ή επαγγελματικών στόχων.

Η κλίμακα μπορεί να αξιοποιηθεί σε ερευνητικά πεδία όπως η ψυχολογία, η εκπαίδευση, η υγεία, η επαγγελματική ανάπτυξη και η μελέτη συμπεριφορών προσαρμογής.

Δομή και Βαθμολόγηση

Η κλίμακα περιλαμβάνει συνήθως 17 δηλώσεις που αφορούν αντιλήψεις σχετικά με την προσωπική ικανότητα, την επιμονή, την αντιμετώπιση δυσκολιών και την επίτευξη στόχων. Οι συμμετέχοντες καλούνται να δηλώσουν τον βαθμό συμφωνίας τους με κάθε πρόταση μέσω κλίμακας τύπου Likert.

Υψηλότερες συνολικές βαθμολογίες αντανακλούν γενικά ισχυρότερη αίσθηση αυτο-αποτελεσματικότητας, ενώ χαμηλότερες βαθμολογίες υποδηλώνουν μειωμένη εμπιστοσύνη στην ικανότητα αποτελεσματικής διαχείρισης απαιτήσεων και εμποδίων. Η ακριβής διαδικασία αντιστροφής επιμέρους προτάσεων και υπολογισμού της τελικής βαθμολογίας πρέπει να ακολουθεί την έκδοση και το πρωτόκολλο της κλίμακας που χρησιμοποιείται.

Εφαρμογές

Η SGSES χρησιμοποιείται για τη διερεύνηση της σχέσης της αυτο-αποτελεσματικότητας με μεταβλητές όπως η ακαδημαϊκή επίδοση, η επαγγελματική λειτουργικότητα, η ψυχολογική προσαρμογή, η παρακίνηση, η ανθεκτικότητα και η διαχείριση στρεσογόνων καταστάσεων. Παράλληλα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την Aξιολόγηση αλλαγών μετά από εκπαιδευτικές, συμβουλευτικές ή ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις.

Βιβλιογραφία

Sherer, M., Maddux, J. E., Mercandante, B., Prentice-Dunn, S., Jacobs, B., & Rogers, R. W. (1982). The self-efficacy scale: Construction and validation. Psychological Reports, 51(2), 663–671.

Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191–215.

Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. Freeman.

Schunk, D. H. (1991). Self-efficacy and academic motivation. Educational Psychologist, 26(3–4), 207–231.

Zimmerman, B. J. (2000). Self-efficacy: An essential motive to learn. Contemporary Educational Psychology, 25(1), 82–91.