Περιγραφή της κλίμακας

Η Κλίμακα Μέτρησης της Επίπτωσης της Αρθρίτιδας 2, γνωστή διεθνώς ως Arthritis Impact Measurement Scales 2 (AIMS2-78), αποτελεί ένα ολοκληρωμένο εργαλείο αξιολόγησης της κατάστασης υγείας και της ποιότητας ζωής ατόμων που πάσχουν από αρθρίτιδα ή άλλες χρόνιες ρευματικές παθήσεις.

Η κλίμακα αναπτύχθηκε ως αναθεωρημένη και διευρυμένη μορφή του αρχικού Arthritis Impact Measurement Scales. Περιλαμβάνει 78 ερωτήσεις, οι οποίες εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο η αρθρίτιδα επηρεάζει τη σωματική λειτουργικότητα, τον πόνο, την ψυχολογική κατάσταση, τις κοινωνικές σχέσεις, την εργασία και την καθημερινή ζωή του ασθενούς.

Η σημασία του AIMS2-78 βασίζεται στην πολυδιάστατη προσέγγιση της ασθένειας. Η αρθρίτιδα δεν επηρεάζει αποκλειστικά τις αρθρώσεις ή την κινητικότητα. Μπορεί να περιορίζει την αυτονομία, να δυσχεραίνει την εργασία, να επιβαρύνει την ψυχική υγεία και να μεταβάλλει τη συμμετοχή του ατόμου στις οικογενειακές και κοινωνικές δραστηριότητες.

Το AIMS2-78 επιτρέπει την καταγραφή αυτών των διαφορετικών επιπτώσεων από την οπτική του ίδιου του ασθενούς. Για τον λόγο αυτό εντάσσεται στα μέτρα αυτοαναφερόμενης κατάστασης υγείας και στα εργαλεία αξιολόγησης των αποτελεσμάτων που αναφέρουν οι ασθενείς.

Η επίδραση της αρθρίτιδας στην καθημερινή ζωή

Η αρθρίτιδα περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα παθήσεων που χαρακτηρίζονται από πόνο, δυσκαμψία, φλεγμονή και περιορισμό της λειτουργικότητας των αρθρώσεων. Οι εκδηλώσεις και η σοβαρότητά της μπορεί να διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των ασθενών.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ασθενείς αντιμετωπίζουν κυρίως πόνο και δυσκολία στην κίνηση. Σε άλλες, η ασθένεια επηρεάζει περισσότερο την ψυχολογική ευημερία, την κοινωνική ζωή ή την ικανότητα εργασίας. Η κλινική εικόνα δεν αποτυπώνει πάντοτε πλήρως τον βαθμό στον οποίο το άτομο δυσκολεύεται στην καθημερινότητά του.

Για παράδειγμα, δύο ασθενείς με παρόμοια κλινικά ευρήματα μπορεί να παρουσιάζουν διαφορετικά επίπεδα αυτονομίας και ποιότητας ζωής. Η διαφορά μπορεί να σχετίζεται με την ηλικία, τη διάρκεια της νόσου, το είδος της αρθρίτιδας, τη θεραπεία, την κοινωνική υποστήριξη και τις στρατηγικές αντιμετώπισης.

Η αξιολόγηση της ασθένειας πρέπει επομένως να περιλαμβάνει τόσο τους αντικειμενικούς κλινικούς δείκτες όσο και την προσωπική εμπειρία του ασθενούς. Το AIMS2-78 συμβάλλει στην αποτύπωση αυτής της εμπειρίας με οργανωμένο και ποσοτικό τρόπο.

Σκοπός του AIMS2-78

Κύριος σκοπός του AIMS2-78 είναι η ολοκληρωμένη αξιολόγηση της επίδρασης της αρθρίτιδας στη σωματική, ψυχολογική και κοινωνική λειτουργικότητα του ασθενούς.

Το εργαλείο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκτίμηση της υφιστάμενης κατάστασης υγείας, την παρακολούθηση της πορείας της νόσου και την αξιολόγηση των μεταβολών που εμφανίζονται μετά από μια θεραπευτική ή αποκαταστασιακή παρέμβαση.

Η επαναλαμβανόμενη χορήγησή του επιτρέπει στους ερευνητές και στους επαγγελματίες υγείας να εξετάσουν εάν μειώθηκε ο πόνος, εάν βελτιώθηκε η κινητικότητα και εάν ενισχύθηκε η συμμετοχή του ασθενούς στις καθημερινές, κοινωνικές και εργασιακές δραστηριότητες.

Παράλληλα, η κλίμακα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη σύγκριση διαφορετικών ομάδων ασθενών, θεραπευτικών παρεμβάσεων ή μορφών αρθρίτιδας. Με αυτόν τον τρόπο παρέχει χρήσιμες πληροφορίες τόσο στην κλινική έρευνα όσο και στην καθημερινή φροντίδα.

Δομή και περιεχόμενο

Το AIMS2-78 περιλαμβάνει 78 στοιχεία που καλύπτουν πολλαπλούς τομείς της κατάστασης υγείας. Οι επιμέρους ερωτήσεις οργανώνονται σε κλίμακες οι οποίες αποτυπώνουν διαφορετικές πλευρές της εμπειρίας της αρθρίτιδας.

Η κινητικότητα εξετάζει τη δυνατότητα του ασθενούς να μετακινείται μέσα και έξω από το σπίτι. Η βάδιση και η κάμψη αφορούν δραστηριότητες όπως το περπάτημα, το σκύψιμο και η χρήση σκάλας. Η λειτουργία των χεριών και των δακτύλων εξετάζει την ικανότητα εκτέλεσης λεπτών κινήσεων, ενώ η λειτουργία των βραχιόνων αφορά κινήσεις που απαιτούν ανύψωση ή έκταση των άνω άκρων.

Η αυτοφροντίδα αποτυπώνει την ικανότητα του ατόμου να εκτελεί δραστηριότητες όπως το ντύσιμο, η προσωπική υγιεινή και η περιποίηση. Οι οικιακές δραστηριότητες εξετάζουν την ικανότητα πραγματοποίησης εργασιών μέσα στο σπίτι.

Η κοινωνική δραστηριότητα και η υποστήριξη από την οικογένεια και τους φίλους αναδεικνύουν την κοινωνική διάσταση της νόσου. Η αρθρίτιδα μπορεί να περιορίζει τη συμμετοχή σε εξόδους, συναντήσεις και δραστηριότητες, ενώ η επαρκής υποστήριξη μπορεί να διευκολύνει την προσαρμογή.

Οι διαστάσεις του πόνου, της έντασης και της διάθεσης αποτυπώνουν τη σωματική και συναισθηματική επιβάρυνση. Η εργασιακή διάσταση διερευνά κατά πόσο η ασθένεια επηρεάζει τη δυνατότητα εργασίας, την παραγωγικότητα και τη διατήρηση του επαγγελματικού ρόλου.

Το ερωτηματολόγιο μπορεί επίσης να περιλαμβάνει αξιολογήσεις της συνολικής κατάστασης υγείας και της ικανοποίησης του ασθενούς από διαφορετικούς τομείς της ζωής και της θεραπευτικής φροντίδας.

Πληθυσμός εφαρμογής

Το AIMS2-78 απευθύνεται κυρίως σε ενήλικες με αρθρίτιδα και χρόνιες ρευματικές παθήσεις. Έχει χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα, οστεοαρθρίτιδα και άλλες μυοσκελετικές διαταραχές που επηρεάζουν τη λειτουργικότητα και την ποιότητα ζωής.

Η εφαρμογή του μπορεί να πραγματοποιηθεί σε νοσοκομεία, ρευματολογικές κλινικές, μονάδες αποκατάστασης, κέντρα πρωτοβάθμιας φροντίδας και ερευνητικά προγράμματα.

Το εργαλείο μπορεί να χορηγηθεί σε διαφορετικά στάδια της νόσου, από την αρχική αξιολόγηση μέχρι την παρακολούθηση μετά από φαρμακευτική θεραπεία, φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία ή χειρουργική παρέμβαση.

Κατά τη χρήση του σε διαφορετικές γλωσσικές και πολιτισμικές ομάδες απαιτείται κατάλληλη μετάφραση, πολιτισμική προσαρμογή και ψυχομετρική επιβεβαίωση της αντίστοιχης έκδοσης.

Χορήγηση της κλίμακας

Το AIMS2-78 χορηγείται συνήθως ως ερωτηματολόγιο αυτοαναφοράς. Ο ασθενής καλείται να απαντήσει στις ερωτήσεις λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία του κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, η οποία συνήθως αφορά τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες.

Η σαφής τήρηση της περιόδου αναφοράς είναι σημαντική, ιδιαίτερα όταν το εργαλείο χρησιμοποιείται σε διαχρονικές μελέτες ή για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας μιας παρέμβασης.

Η συμπλήρωση μπορεί να γίνει σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή. Σε περιπτώσεις περιορισμένης όρασης, χαμηλού επιπέδου γραμματισμού ή σημαντικής δυσκολίας στη λειτουργία των χεριών, η χορήγηση μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω συνέντευξης από κατάλληλα εκπαιδευμένο άτομο.

Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται τυποποιημένη ανάγνωση των ερωτήσεων, χωρίς επεξηγήσεις που ενδέχεται να επηρεάσουν τις απαντήσεις του ασθενούς.

Βαθμολόγηση του AIMS2-78

Οι απαντήσεις καταγράφονται σε διαβαθμισμένες κλίμακες, οι οποίες διαφοροποιούνται ανάλογα με τη διατύπωση και το περιεχόμενο των ερωτήσεων. Πριν από τον υπολογισμό των τελικών βαθμολογιών απαιτείται η εφαρμογή των επίσημων κανόνων κωδικοποίησης και η αναστροφή των στοιχείων που έχουν αντίθετη κατεύθυνση.

Οι αρχικές τιμές μετασχηματίζονται συνήθως σε κοινή κλίμακα από 0 έως 10. Η χρήση κοινού εύρους διευκολύνει τη σύγκριση μεταξύ των διαφορετικών διαστάσεων.

Κατά κανόνα, υψηλότερες βαθμολογίες υποδηλώνουν μεγαλύτερη επιβάρυνση, περισσότερους λειτουργικούς περιορισμούς ή δυσμενέστερη κατάσταση υγείας. Ωστόσο, η ακριβής κατεύθυνση της βαθμολογίας πρέπει πάντοτε να επιβεβαιώνεται από το επίσημο εγχειρίδιο της έκδοσης που χρησιμοποιείται.

Οι βαθμολογίες των επιμέρους κλιμάκων μπορούν να συνδυαστούν σε ευρύτερες συνιστώσες που αφορούν τη σωματική λειτουργία, την ψυχολογική κατάσταση και την κοινωνική αλληλεπίδραση. Η ανάλυση των επιμέρους τομέων είναι συνήθως περισσότερο πληροφοριακή από τη χρήση μιας ενιαίας συνολικής βαθμολογίας.

Η απλή άθροιση των 78 απαντήσεων δεν συνιστά την κατάλληλη μέθοδο βαθμολόγησης, καθώς οι ερωτήσεις ανήκουν σε διαφορετικές διαστάσεις και μπορεί να χρησιμοποιούν διαφορετική κατεύθυνση ή μορφή απάντησης.

Διαχείριση ελλειπουσών τιμών

Πριν από τη βαθμολόγηση πρέπει να ελέγχεται η πληρότητα των απαντήσεων σε κάθε υποκλίμακα. Οι κανόνες διαχείρισης των ελλειπουσών τιμών πρέπει να προκαθορίζονται με βάση το επίσημο πρωτόκολλο ή τη μεθοδολογία της μελέτης.

Όταν απουσιάζει μικρός αριθμός απαντήσεων, μπορεί να επιτρέπεται η αντικατάστασή τους με τον μέσο όρο των διαθέσιμων στοιχείων της ίδιας υποκλίμακας, εφόσον έχει συμπληρωθεί ένα επαρκές ποσοστό των ερωτήσεων.

Η υποκατάσταση δεν πρέπει να χρησιμοποιείται όταν λείπει μεγάλο μέρος μιας υποκλίμακας, καθώς ενδέχεται να δημιουργήσει τεχνητά ακριβείς βαθμολογίες. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι προτιμότερο η σχετική βαθμολογία να θεωρείται μη διαθέσιμη.

Το ποσοστό των ελλειπουσών τιμών, η μέθοδος διαχείρισής τους και ο αριθμός των συμμετεχόντων που αποκλείστηκαν πρέπει να αναφέρονται με σαφήνεια στα αποτελέσματα της έρευνας.

Ψυχομετρικές ιδιότητες

Η ποιότητα του AIMS2-78 αξιολογείται μέσω της αξιοπιστίας, της εγκυρότητας και της ευαισθησίας του στις μεταβολές της κατάστασης υγείας.

Η εσωτερική συνέπεια μπορεί να εξεταστεί με τον συντελεστή Cronbach’s α ή τον συντελεστή McDonald’s ω. Οι δείκτες πρέπει να υπολογίζονται χωριστά για κάθε υποκλίμακα, καθώς το εργαλείο είναι πολυδιάστατο και δεν αξιολογεί μία ενιαία κατασκευή.

Η αξιοπιστία επαναληπτικών μετρήσεων μπορεί να διερευνηθεί με τη χορήγηση του εργαλείου δύο φορές σε ασθενείς των οποίων η κατάσταση θεωρείται σταθερή. Για την αξιολόγηση της συμφωνίας μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο ενδοταξικός συντελεστής συσχέτισης.

Η δομική εγκυρότητα μπορεί να εξεταστεί μέσω Επιβεβαιωτικής Ανάλυσης Παραγόντων, ώστε να διερευνηθεί κατά πόσο τα στοιχεία οργανώνονται σύμφωνα με την αναμενόμενη πολυδιάστατη δομή.

Η συγκλίνουσα εγκυρότητα μπορεί να αξιολογηθεί μέσω της σχέσης των βαθμολογιών με άλλους δείκτες λειτουργικότητας, πόνου, ψυχικής υγείας και ποιότητας ζωής. Η εγκυρότητα γνωστών ομάδων μπορεί να εξεταστεί συγκρίνοντας ασθενείς που διαφέρουν ως προς τη σοβαρότητα της νόσου ή το επίπεδο λειτουργικού περιορισμού.

Ευαισθησία στην κλινική μεταβολή

Μία σημαντική ιδιότητα του AIMS2-78 είναι η δυνατότητά του να ανιχνεύει αλλαγές στην κατάσταση του ασθενούς. Η ιδιότητα αυτή είναι γνωστή ως ανταποκρισιμότητα ή ευαισθησία στη μεταβολή.

Για την αξιολόγησή της μπορούν να συγκρίνονται οι βαθμολογίες πριν και μετά από μια παρέμβαση. Εκτός από τη στατιστική σημαντικότητα, είναι απαραίτητο να εξετάζεται και το μέγεθος της μεταβολής.

Το μέγεθος επίδρασης και το τυποποιημένο μέγεθος ανταπόκρισης μπορούν να δείξουν πόσο μεγάλη είναι η αλλαγή σε σχέση με τη μεταβλητότητα των βαθμολογιών.

Μια στατιστικά σημαντική διαφορά δεν είναι πάντοτε κλινικά σημαντική. Σε μεγάλες έρευνες, ακόμη και μια πολύ μικρή μεταβολή μπορεί να εμφανιστεί ως στατιστικά σημαντική. Για τον λόγο αυτό είναι χρήσιμο να εξετάζεται η ελάχιστη κλινικά σημαντική διαφορά, όταν υπάρχουν διαθέσιμα και κατάλληλα όρια για τον συγκεκριμένο πληθυσμό.

Στατιστική ανάλυση των δεδομένων

Η ανάλυση ξεκινά με τον έλεγχο της πληρότητας, της ορθής κωδικοποίησης και της κατανομής των βαθμολογιών. Για κάθε υποκλίμακα μπορούν να υπολογιστούν ο μέσος όρος, η τυπική απόκλιση, η διάμεσος, το ενδοτεταρτημοριακό εύρος, το ελάχιστο και το μέγιστο.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στην παρουσία επιδράσεων δαπέδου και οροφής. Η επίδραση δαπέδου εμφανίζεται όταν μεγάλο ποσοστό ασθενών συγκεντρώνει την ελάχιστη βαθμολογία, ενώ η επίδραση οροφής όταν μεγάλο ποσοστό συγκεντρώνει τη μέγιστη. Οι επιδράσεις αυτές περιορίζουν την ικανότητα της κλίμακας να ανιχνεύει επιδείνωση ή βελτίωση.

Οι διαφορές μεταξύ δύο ομάδων μπορούν να εξεταστούν με έλεγχο t ανεξάρτητων δειγμάτων ή με μη παραμετρικές μεθόδους, ανάλογα με την κατανομή των δεδομένων. Για τη σύγκριση περισσότερων ομάδων μπορεί να χρησιμοποιηθεί ανάλυση διασποράς ή η αντίστοιχη μη παραμετρική διαδικασία.

Οι σχέσεις μεταξύ των διαστάσεων του AIMS2-78 και άλλων συνεχών μεταβλητών μπορούν να διερευνηθούν με συντελεστές συσχέτισης Pearson ή Spearman.

Η πολλαπλή γραμμική παλινδρόμηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εξέταση παραγόντων που σχετίζονται με τον πόνο, τη σωματική δυσλειτουργία ή την ψυχολογική επιβάρυνση, ελέγχοντας ταυτόχρονα την ηλικία, το φύλο, τη διάρκεια της νόσου και τις συννοσηρότητες.

Όταν αναλύονται ταυτόχρονα πολλές σχετιζόμενες υποκλίμακες, μπορεί να εφαρμοστεί πολυμεταβλητή ανάλυση διασποράς ή μοντέλο διαρθρωτικών εξισώσεων. Η επιλογή πρέπει να βασίζεται στο ερευνητικό ερώτημα και στο διαθέσιμο μέγεθος δείγματος.

Ανάλυση επαναλαμβανόμενων μετρήσεων

Σε μελέτες παρακολούθησης, οι ίδιοι ασθενείς αξιολογούνται σε περισσότερες από μία χρονικές στιγμές. Η απλή εφαρμογή πολλαπλών ελέγχων μεταξύ κάθε χρονικού σημείου μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο στατιστικού σφάλματος.

Για δύο μετρήσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί έλεγχος t εξαρτημένων δειγμάτων ή η αντίστοιχη μη παραμετρική μέθοδος. Για περισσότερες χρονικές στιγμές μπορούν να εφαρμοστούν ανάλυση διασποράς επαναλαμβανόμενων μετρήσεων ή γραμμικά μικτά μοντέλα.

Τα γραμμικά μικτά μοντέλα είναι ιδιαίτερα χρήσιμα επειδή αξιοποιούν τις διαθέσιμες παρατηρήσεις, λαμβάνουν υπόψη τη συσχέτιση των επαναλαμβανόμενων μετρήσεων και μπορούν να χειριστούν διαφορετικό αριθμό μετρήσεων ανά ασθενή.

Σε κλινικές δοκιμές, η ανάλυση μπορεί να εξετάζει την αλληλεπίδραση μεταξύ ομάδας και χρόνου, ώστε να προσδιοριστεί εάν η μεταβολή των βαθμολογιών διαφέρει μεταξύ της ομάδας παρέμβασης και της ομάδας σύγκρισης.

Εφαρμογές στην κλινική έρευνα

Το AIMS2-78 μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κλινικές δοκιμές για την αξιολόγηση φαρμακευτικών θεραπειών, προγραμμάτων αποκατάστασης, φυσικοθεραπευτικών παρεμβάσεων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων αυτοδιαχείρισης.

Η χρήση του επιτρέπει να διερευνηθεί όχι μόνο εάν μειώθηκαν οι κλινικοί δείκτες της νόσου, αλλά και εάν η θεραπεία είχε ουσιαστικό αντίκτυπο στη λειτουργικότητα και στην καθημερινή ζωή του ασθενούς.

Μια θεραπευτική παρέμβαση μπορεί, για παράδειγμα, να μην εξαλείψει πλήρως τον πόνο, αλλά να βελτιώσει σημαντικά την κινητικότητα, την αυτονομία και τη συμμετοχή σε κοινωνικές δραστηριότητες. Οι μεταβολές αυτές είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την αξιολόγηση της πραγματικής αποτελεσματικότητας της θεραπείας.

Η πολυδιάστατη δομή του εργαλείου επιτρέπει επίσης να διαπιστωθεί σε ποιους τομείς εμφανίζεται μεγαλύτερη βελτίωση και ποιοι τομείς εξακολουθούν να απαιτούν υποστήριξη.

Εφαρμογές στην κλινική φροντίδα

Στην καθημερινή κλινική πρακτική, το AIMS2-78 μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης εικόνας της κατάστασης του ασθενούς.

Οι βαθμολογίες μπορούν να αναδείξουν προβλήματα που ενδέχεται να μην εμφανίζονται άμεσα κατά την ιατρική εξέταση, όπως η κοινωνική απομόνωση, η συναισθηματική επιβάρυνση ή η δυσκολία εκτέλεσης οικιακών δραστηριοτήτων.

Η αναγνώριση αυτών των αναγκών μπορεί να υποστηρίξει τη διεπιστημονική φροντίδα και την παραπομπή του ασθενούς σε φυσικοθεραπευτή, εργοθεραπευτή, ψυχολόγο, κοινωνικό λειτουργό ή άλλο επαγγελματία υγείας.

Η κλίμακα δεν αντικαθιστά την κλινική εκτίμηση, τη φυσική εξέταση ή τους εργαστηριακούς δείκτες. Προσθέτει, όμως, την οπτική του ασθενούς και ενισχύει την προσωποκεντρική λήψη αποφάσεων.

Ερμηνεία των αποτελεσμάτων

Η ερμηνεία πρέπει να πραγματοποιείται ανά υποκλίμακα και σε συνδυασμό με το κλινικό ιστορικό του ασθενούς. Μια υψηλή βαθμολογία στον πόνο δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο ασθενής παρουσιάζει αντίστοιχα υψηλό περιορισμό σε όλες τις δραστηριότητες.

Αντίστοιχα, ένας ασθενής μπορεί να παρουσιάζει μέτρια σωματική δυσλειτουργία αλλά σημαντική ψυχολογική επιβάρυνση. Η χρήση μόνο μιας συνολικής βαθμολογίας θα μπορούσε να αποκρύψει αυτές τις διαφορές.

Οι βαθμολογίες πρέπει να εξετάζονται σε σχέση με την ηλικία, το είδος της αρθρίτιδας, τη διάρκεια της νόσου, τις συννοσηρότητες και την κοινωνική υποστήριξη.

Στις επαναλαμβανόμενες μετρήσεις είναι σημαντικό να εξετάζεται η κατεύθυνση και το μέγεθος της μεταβολής σε κάθε τομέα. Η βελτίωση σε μία διάσταση δεν συνεπάγεται αυτομάτως βελτίωση σε όλες τις υπόλοιπες.

Πλεονεκτήματα και περιορισμοί

Βασικό πλεονέκτημα του AIMS2-78 είναι η ολοκληρωμένη κάλυψη των σωματικών, ψυχολογικών και κοινωνικών επιπτώσεων της αρθρίτιδας. Η πολυδιάστατη δομή του επιτρέπει λεπτομερή αξιολόγηση και προσφέρει πληροφορίες που δεν μπορούν να αποτυπωθούν με έναν μόνο δείκτη πόνου ή κινητικότητας.

Η μεγάλη έκταση του ερωτηματολογίου αποτελεί ταυτόχρονα έναν πιθανό περιορισμό. Η συμπλήρωση 78 ερωτήσεων μπορεί να είναι απαιτητική για ασθενείς με έντονο πόνο, κόπωση, περιορισμένη συγκέντρωση ή δυσκολία στη χρήση των χεριών.

Οι απαντήσεις βασίζονται στην αυτοαναφορά και μπορεί να επηρεάζονται από την τρέχουσα διάθεση, τη μνήμη και τις προσδοκίες του ασθενούς. Παράλληλα, η περίοδος αναφοράς των τελευταίων τεσσάρων εβδομάδων μπορεί να μην αποτυπώνει πλήρως τις συχνές διακυμάνσεις μιας χρόνιας νόσου.

Για μελέτες στις οποίες απαιτείται μικρότερη επιβάρυνση των συμμετεχόντων μπορούν να εξεταστούν συντομευμένες εκδόσεις, υπό την προϋπόθεση ότι είναι κατάλληλα επικυρωμένες για τον πληθυσμό και τον σκοπό της έρευνας.

Δεοντολογικές προϋποθέσεις

Η χρήση του AIMS2-78 πρέπει να πραγματοποιείται με ενημερωμένη συγκατάθεση και προστασία της εμπιστευτικότητας των δεδομένων.

Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται ότι η συμμετοχή τους είναι εθελοντική και ότι οι απαντήσεις τους δεν επηρεάζουν αρνητικά την παρεχόμενη θεραπεία. Η διατύπωση των οδηγιών πρέπει να είναι σαφής και κατανοητή.

Όταν τα αποτελέσματα αναδεικνύουν έντονο πόνο, σοβαρό λειτουργικό περιορισμό ή σημαντική ψυχολογική επιβάρυνση, πρέπει να υπάρχει κατάλληλη διαδικασία ενημέρωσης και παραπομπής για περαιτέρω αξιολόγηση.

Συμπεράσματα

Το AIMS2-78 αποτελεί ένα ολοκληρωμένο και πολυδιάστατο εργαλείο αξιολόγησης της επίδρασης της αρθρίτιδας στη ζωή του ασθενούς.

Η κλίμακα εξετάζει όχι μόνο τον πόνο και τη σωματική λειτουργικότητα, αλλά και την ψυχολογική κατάσταση, τις κοινωνικές σχέσεις, την εργασία και την ικανότητα συμμετοχής στην καθημερινή ζωή. Με αυτόν τον τρόπο παρέχει μια ευρύτερη εικόνα της επιβάρυνσης που προκαλεί η νόσος.

Η κατάλληλη χρήση του απαιτεί τήρηση των επίσημων κανόνων βαθμολόγησης, χωριστή ανάλυση των επιμέρους διαστάσεων και ψυχομετρικό έλεγχο στο εκάστοτε δείγμα.

Όταν συνδυάζεται με κλινικούς δείκτες και κατάλληλες στατιστικές μεθόδους, το AIMS2-78 μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην αξιολόγηση της πορείας της αρθρίτιδας, της αποτελεσματικότητας των θεραπευτικών παρεμβάσεων και της ποιότητας ζωής των ασθενών.

Βιβλιογραφία

Guccione, A. A., Meenan, R. F., & Anderson, J. J. (1994). The AIMS2: Applications to clinical trials and clinical care. Arthritis Care and Research, 7(1), 1–8.

Meenan, R. F., Gertman, P. M., & Mason, J. H. (1980). Measuring health status in arthritis: The Arthritis Impact Measurement Scales. Arthritis & Rheumatism, 23(2), 146–152.

Meenan, R. F., Kazis, L. E., & Anderson, J. J. (1982). The stability and sensitivity to change of a health status instrument in arthritis. Arthritis & Rheumatism, 25(10), 1048–1053.

Meenan, R. F., Mason, J. H., Anderson, J. J., Guccione, A. A., & Kazis, L. E. (1992). AIMS2: The content and properties of a revised and expanded Arthritis Impact Measurement Scales health status questionnaire. Arthritis & Rheumatism, 35(1), 1–10.