Ερωτηματολόγιο Ψυχαναγκαστικών Συμπτωμάτων για Παιδιά [Leyton-CV-20]

Περιγραφή

Το Leyton Obsessional Inventory – Child Version (LOI-CV-20) είναι ψυχομετρικό εργαλείο που χρησιμοποιείται για την ανίχνευση και αξιολόγηση ιδεοψυχαναγκαστικών συμπτωμάτων σε παιδιά και εφήβους. Αποτελεί μία από τις γνωστές κλίμακες που έχουν χρησιμοποιηθεί για τη διερεύνηση συμπτωμάτων Ιδεοψυχαναγκαστικής Διαταραχής (Obsessive-Compulsive Disorder – OCD) σε νεότερους πληθυσμούς.

Η χρήση του επιτρέπει όχι μόνο την καταγραφή της παρουσίας συγκεκριμένων συμπτωμάτων, αλλά και την εκτίμηση του βαθμού στον οποίο αυτά παρεμβαίνουν στην καθημερινή λειτουργικότητα του παιδιού ή του εφήβου.

Σκοπός

Βασικός σκοπός του LOI-CV-20 είναι η ανίχνευση πιθανών ιδεοψυχαναγκαστικών συμπτωμάτων και η αποτίμηση της έντασης ή της παρεμβολής τους στην καθημερινή ζωή.

Το εργαλείο μπορεί να αξιοποιηθεί σε ερευνητικά, εκπαιδευτικά και κλινικά πλαίσια, ιδιαίτερα όταν απαιτείται μια σύντομη και δομημένη αποτύπωση της ιδεοψυχαναγκαστικής συμπτωματολογίας.

Δομή της Κλίμακας

Σύμφωνα με το παρεχόμενο υλικό, η κλίμακα αναπτύχθηκε από τον Flament το 1988, περιλαμβάνει 20 λήμματα και οργανώνεται σε δύο υποκλίμακες.

Οι ερωτήσεις εστιάζουν στην παρουσία ιδεοψυχαναγκαστικών συμπτωμάτων και στον βαθμό στον οποίο αυτά επηρεάζουν ή παρεμποδίζουν τη λειτουργικότητα του ατόμου.

Τρόπος Συμπλήρωσης

Κάθε μία από τις 20 ερωτήσεις περιλαμβάνει δύο διαδοχικά επίπεδα αξιολόγησης:

πρώτον, την παρουσία ή απουσία του συμπτώματος, με απάντηση τύπου «Ναι/Όχι», και δεύτερον, εφόσον το σύμπτωμα υπάρχει, την αξιολόγηση του βαθμού παρεμβολής του.

Η παρεμβολή βαθμολογείται σε τετραβάθμια κλίμακα Likert από 0 έως 3, όπου 0 = καμία παρεμβολή και 3 = υψηλή παρεμβολή.

Βαθμολόγηση και Ερμηνεία

Η αξιολόγηση περιλαμβάνει διαφορετικά είδη βαθμολογίας που σχετίζονται με τον αριθμό των θετικών απαντήσεων και με τον βαθμό παρεμβολής των συμπτωμάτων.

Σύμφωνα με το παρεχόμενο αρχείο, αναφέρονται ως σημεία αποκοπής:

15 για τη βαθμολογία παρουσίας συμπτωμάτων («Ναι»),
25 για τη βαθμολογία παρεμβολής και
35 για τη συνολική βαθμολογία.

Υψηλότερες βαθμολογίες υποδηλώνουν μεγαλύτερη παρουσία ή/και μεγαλύτερο βαθμό παρεμβολής των ιδεοψυχαναγκαστικών συμπτωμάτων, ενώ χαμηλότερες τιμές αντιστοιχούν σε μικρότερη επιβάρυνση.

Τα όρια αυτά πρέπει να ερμηνεύονται με βάση τη συγκεκριμένη έκδοση και τον πληθυσμό εφαρμογής και δεν υποκαθιστούν από μόνα τους μια ολοκληρωμένη κλινική αξιολόγηση.

Στατιστική Ανάλυση

Το αρχείο αναφέρει ότι αναλύσεις μέτρησης αναλλοιωτότητας έδειξαν ότι η κλίμακα εμφάνισε σταθερότητα ως προς παράγοντες όπως η παρουσία ή απουσία OCD, η ηλικία και το φύλο.

Τέτοιες αναλύσεις είναι σημαντικές, καθώς εξετάζουν κατά πόσο το εργαλείο μετρά το ίδιο κατασκεύασμα με παρόμοιο τρόπο σε διαφορετικές ομάδες συμμετεχόντων.

Εγκυρότητα και Αξιοπιστία

Σύμφωνα με το παρεχόμενο υλικό, η ισπανική έκδοση του LOI-CV προσαρμόστηκε με τη μέθοδο της αντίστροφης μετάφρασης (back-translation). Η εσωτερική συνέπεια του εργαλείου αναφέρεται ως αποδεκτή, με Cronbach’s α = 0,79.

Ωστόσο, το ίδιο αρχείο περιλαμβάνει βιβλιογραφική αναφορά σύμφωνα με την οποία η Survey Form του LOI-CV δεν παρουσίασε επαρκείς ψυχομετρικές ιδιότητες σε δείγμα Αμερικανών νέων με παιδιατρική OCD.

Επομένως, η χρήση της κλίμακας χρειάζεται να λαμβάνει υπόψη το εκάστοτε πολιτισμικό και κλινικό πλαίσιο και τις διαθέσιμες ψυχομετρικές ενδείξεις για τον συγκεκριμένο πληθυσμό.

Εφαρμογές

Το LOI-CV-20 μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μελέτες που αφορούν την παιδική και εφηβική ψυχική υγεία, την Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή, την ανίχνευση συμπτωμάτων και την αξιολόγηση της λειτουργικής επιβάρυνσης.

Μπορεί επίσης να συμβάλει στον αρχικό εντοπισμό ατόμων που ενδέχεται να χρειάζονται περαιτέρω αξιολόγηση, καθώς και στην παρακολούθηση της μεταβολής της συμπτωματολογίας στο πλαίσιο μιας ερευνητικής ή κλινικής διαδικασίας.

Βιβλιογραφία

Akinci, E., & Sevi, O. M. (2020). The effect of psycho-education about maternal attitudes on childhood obsessive compulsive disorder symptoms. Klinik Psikiyatri Dergisi, 23(1), 7–22.

Flament, M. F., Whitaker, A., Rapoport, J. L., Davies, M., Berg, C. Z., Kalikow, K., et al. (1988). Obsessive compulsive disorder in adolescence: An epidemiological study. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 27(6), 764–771.

Lambe, L. J., Burton, C. L., Anagnostou, E., Kelley, E., Nicolson, R., Georgiades, S., et al. (2021). Clinical validation of the parent-report Toronto Obsessive–Compulsive Scale (TOCS): A pediatric open-source rating scale. JCPP Advances, 1(4), e12056.

Stein, D., Meged, S., Bar-Hanin, T., Blank, S., Elizur, A., & Weizman, A. (1997). Partial eating disorders in a community sample of female adolescents. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 36(8), 1116–1123.

Storch, E. A., Park, J. M., Lewin, A. B., Morgan, J. R., Jones, A. M., & Murphy, T. K. (2011). The Leyton Obsessional Inventory-Child Version Survey Form does not demonstrate adequate psychometric properties in American youth with pediatric obsessive-compulsive disorder. Journal of Anxiety Disorders, 25(4), 574–578.