Κλίμακα Διεκδικητικότητας Rathus [RAS-30]
Σύντομη Περιγραφή
Η κλίμακα αποτελείται από 30 ερωτήσεις και αξιολογεί τη διεκδικητικότητα του ατόμου, δηλαδή την ικανότητά του να εκφράζει τα αιτήματά του και τις ανάγκες του με τρόπο άμεσο και σεβαστικό, χωρίς να παραβιάζει τα δικαιώματα των άλλων. Οι προτάσεις περιγράφουν καταστάσεις της καθημερινότητας στις οποίες το άτομο καλείται να αυτοαξιολογηθεί βάσει της δικής του συμπεριφοράς.
Σκοπός
Η μέτρηση της διεκδικητικότητας, της τάσης των ατόμων να διεκδικούν τα αιτήματά τους και να προβάλουν τις ανάγκες τους με σεβασμό στα δικαιώματα και τις ανάγκες των άλλων.
Τρόπος Βαθμολόγησης
Η βαθμολόγηση γίνεται με μία κλίμακα έξι διαβαθμίσεων από -3 έως +3 (με εξαίρεση το 0, το οποίο αντιστοιχεί σε αδιαφορία ή ουδετερότητα). Οι βαθμοί αθροίζονται, με κάποιες προτάσεις να βαθμολογούνται αντίστροφα. Το συνολικό σκορ κυμαίνεται μεταξύ -90 και +90. Υψηλότερη βαθμολογία υποδεικνύει αυξημένη διεκδικητική συμπεριφορά.
Εγκυρότητα
Η κλίμακα παρουσιάζει καλή φαινομενική εγκυρότητα. Επιπλέον, ο συσχετισμός της με την αυτοαναφερόμενη εκτίμηση του ατόμου για τη δική του διεκδικητικότητα και με άλλες μετρήσεις ήταν στατιστικά σημαντικός (r = 0,53), γεγονός που δείχνει εννοιολογική εγκυρότητα, αν και απαιτείται περαιτέρω διερεύνηση.
Αξιοπιστία
Η εσωτερική συνέπεια της αρχικής μορφής της κλίμακας κυμαίνεται από 0,77 έως 0,87 (Cronbach’s α). Η αξιοπιστία επαναληπτικών μετρήσεων κυμαίνεται από 0,79 έως 0,86.
Ανάλυση και Χρήση Δεδομένων
Η κλίμακα επιτρέπει τον υπολογισμό συνολικού δείκτη διεκδικητικότητας, ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί συγκριτικά ανάμεσα σε ομάδες ή σε προγράμματα παρέμβασης. Η ερμηνεία των αποτελεσμάτων βασίζεται στον βαθμό έκφρασης διεκδικητικής συμπεριφοράς και μπορεί να αξιοποιηθεί τόσο σε συμβουλευτικά όσο και σε ερευνητικά πλαίσια.
Βιβλιογραφία
Allport, G. (1928). Reaction Study. Boston: Houghton-Mifflin.
Guilford, J. P., & Zimmerman, W. S. (1956). The Guilford-Zimmerman Temperament Survey. Beverly Hills, CA: Sheridan Psychological Services.
Rathus, S. A. (1973). A 30-item schedule for assessing assertive behavior. Behavior Therapy, 4, 398-406.
Wolpe, J. (1969). The Practice of Behavior Therapy. New York: Pergamon.
Wolpe, J., & Lazarus, A. A. (1966). Behavior Therapy Techniques. Oxford: Pergamon.