Μέθοδος (Μοντέλο) Αναπαιδαγώγησης Παιδιών με Υπόνοιες Δυσλεξικής Συμπεριφοράς κατά την Προσχολική Ηλικία [MRCSDBPA-20]

Σύντομη Περιγραφή

Η Μέθοδος (Μοντέλο) Αναπαιδαγώγησης Παιδιών με Υπόνοιες Δυσλεξικής Συμπεριφοράς κατά την Προσχολική Ηλικία [MRCSDBPA-20] αποτελεί ένα οργανωμένο πλαίσιο ασκήσεων που στοχεύει στην πρώιμη υποστήριξη παιδιών τα οποία παρουσιάζουν ενδείξεις ή υπόνοιες δυσλεξικής συμπεριφοράς.

Το μοντέλο οργανώνεται σε τέσσερις βασικούς τομείς:

Ψυχοκινητικότητα – Πλευρικότητα: περιλαμβάνει δραστηριότητες που σχετίζονται με τον κινητικό συντονισμό, τον προσανατολισμό και την ανάπτυξη της πλευρικότητας.

Φωνολογία: επικεντρώνεται σε ασκήσεις που αφορούν τη φωνολογική επεξεργασία και τη διάκριση γλωσσικών ήχων.

Προ-ανάγνωση: περιλαμβάνει δραστηριότητες που αποσκοπούν στην καλλιέργεια δεξιοτήτων απαραίτητων πριν από την τυπική κατάκτηση της ανάγνωσης.

Προ-γραφή: αφορά δραστηριότητες που υποστηρίζουν την ανάπτυξη των δεξιοτήτων που προηγούνται της συστηματικής γραφής.

Κάθε τομέας περιλαμβάνει 20 ασκήσεις, οι οποίες είναι διαβαθμισμένες ως προς τη δυσκολία τους. Η σταδιακή αυτή οργάνωση επιτρέπει την παρατήρηση της απόδοσης του παιδιού σε διαφορετικά επίπεδα απαιτήσεων.

Στόχος

Βασικός στόχος του μοντέλου είναι η πρώιμη επανεκπαίδευση και υποστήριξη παιδιών προσχολικής ηλικίας με υπόνοιες δυσλεξικής συμπεριφοράς.

Η εφαρμογή του αποσκοπεί στην ενίσχυση γνωστικών, γλωσσικών, αντιληπτικοκινητικών και πρώιμων μαθησιακών δεξιοτήτων, ώστε το παιδί να είναι καλύτερα προετοιμασμένο για τις απαιτήσεις της τυπικής σχολικής μάθησης.

Παράλληλα, το μοντέλο επιδιώκει να υποστηρίξει την ομαλότερη μετάβαση από το προσχολικό στο δημοτικό σχολείο, μέσα από συστηματική εξάσκηση σε δεξιότητες που θεωρούνται σημαντικές για την έναρξη της ανάγνωσης και της γραφής.

Ανάλυση και Χρήση Δεδομένων

Τα δεδομένα που προκύπτουν από την εφαρμογή των ασκήσεων στους τέσσερις τομείς μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καταγραφή και ανίχνευση πρώιμων ενδείξεων δυσλεξικής συμπεριφοράς.

Η ανάλυση της επίδοσης του παιδιού επιτρέπει την αναγνώριση τομέων στους οποίους ενδέχεται να εμφανίζονται μεγαλύτερες δυσκολίες, καθώς και δεξιοτήτων που παρουσιάζουν καλύτερη ανάπτυξη.

Οι πληροφορίες αυτές μπορούν να αξιοποιηθούν για:

• τη διαμόρφωση εξατομικευμένων προγραμμάτων επανεκπαίδευσης,
• την οργάνωση ομαδικών παρεμβάσεων,
• την επιλογή ασκήσεων ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού,
• και την παρακολούθηση της εξέλιξης και της προόδου του σε βάθος χρόνου.

Η επαναλαμβανόμενη εφαρμογή κατάλληλων δραστηριοτήτων μπορεί επίσης να προσφέρει μια πιο συστηματική εικόνα της ανταπόκρισης του παιδιού στην παρέμβαση.

Βαθμονόμηση

Κάθε άσκηση αξιολογείται ξεχωριστά και σε συνάρτηση με τον τομέα στον οποίο ανήκει.

Η βαθμολόγηση μπορεί να βασίζεται:

σε διχοτομική καταγραφή, όπως επιτυχία ή αποτυχία στην εκτέλεση της άσκησης,

ή

σε διαβαθμισμένη αξιολόγηση, όπου η απόδοση του παιδιού αποτιμάται σε περισσότερα επίπεδα, ανάλογα με την ποιότητα ή τον βαθμό ολοκλήρωσης της δραστηριότητας.

Η συνδυασμένη αξιολόγηση των επιμέρους ασκήσεων μπορεί να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας πιο ολοκληρωμένης εικόνας των μαθησιακών αναγκών και των περιοχών που χρειάζονται ενίσχυση.

Εφαρμογές

Το μοντέλο μπορεί να αξιοποιηθεί σε προσχολικά, εκπαιδευτικά και ειδικοπαιδαγωγικά πλαίσια, όταν υπάρχει ανάγκη διερεύνησης και ενίσχυσης δεξιοτήτων που σχετίζονται με την πρώιμη μαθησιακή ανάπτυξη.

Ιδιαίτερη αξία έχει η οργανωμένη χρήση του για τον σχεδιασμό παρεμβάσεων σε τομείς όπως η ψυχοκινητικότητα, η πλευρικότητα, η φωνολογική επεξεργασία και οι δεξιότητες προ-ανάγνωσης και προ-γραφής.

Τα αποτελέσματα του μοντέλου είναι καταλληλότερο να χρησιμοποιούνται ως μέρος μιας ευρύτερης παιδαγωγικής και αναπτυξιακής αξιολόγησης και όχι ως μεμονωμένο διαγνωστικό κριτήριο.

Βιβλιογραφία

Σταύρου, Λ., & Αναγνωστοπούλου, Α. Μέθοδος (Μοντέλο) Αναπαιδαγώγησης (Επανεκπαίδευσης) Παιδιών με Υπόνοιες Δυσλεξικής Συμπεριφοράς κατά την Προσχολική Ηλικία, σ. 879.