Περιγραφή

Η Children’s Self-Efficacy for Peer Interaction Scale (CSEPIS-20) αποτελεί ένα ψυχομετρικό εργαλείο αυτοαναφοράς που αξιολογεί την αντίληψη των παιδιών σχετικά με την ικανότητά τους να αλληλεπιδρούν αποτελεσματικά με τους συνομηλίκους τους στο σχολικό περιβάλλον. Η κλίμακα εξετάζει την αυτοαντιλαμβανόμενη κοινωνική επάρκεια σε καθημερινές διαπροσωπικές καταστάσεις και συμβάλλει στην κατανόηση της κοινωνικής προσαρμογής, της συνεργασίας και της διαχείρισης διαπροσωπικών δυσκολιών κατά τη σχολική ηλικία.

Στόχος

Στόχος της CSEPIS-20 είναι η μέτρηση της αντιλαμβανόμενης αυτοαποτελεσματικότητας των μαθητών στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις με συνομηλίκους. Το εργαλείο χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση κοινωνικών δεξιοτήτων, τον εντοπισμό δυσκολιών στις διαπροσωπικές σχέσεις και την υποστήριξη εκπαιδευτικών ή ψυχολογικών παρεμβάσεων που προάγουν τη θετική κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών.

Δομή και Βαθμολόγηση

Η κλίμακα περιλαμβάνει 20 ερωτήσεις που βαθμολογούνται σε τετραβάθμια κλίμακα Likert, από 1 (Πολύ δύσκολο) έως 4 (Πολύ εύκολο). Οι ερωτήσεις οργανώνονται σε δύο υποκλίμακες που αφορούν τις λεκτικές στρατηγικές αλληλεπίδρασης και τις κοινωνικές καταστάσεις σύγκρουσης. Η συνολική βαθμολογία προκύπτει από το άθροισμα των επιμέρους απαντήσεων, με υψηλότερες τιμές να υποδηλώνουν μεγαλύτερη αντιλαμβανόμενη ικανότητα αποτελεσματικής αλληλεπίδρασης με συνομηλίκους. Η ελληνική προσαρμογή παρουσιάζει πολύ καλή συνολική αξιοπιστία (Cronbach’s α = 0,84).

Στατιστική Ανάλυση

Η ψυχομετρική αξιολόγηση της CSEPIS-20 περιλαμβάνει έλεγχο αξιοπιστίας με τον συντελεστή Cronbach’s α, καθώς και παραγοντική ανάλυση για τη διερεύνηση της δομικής εγκυρότητας της κλίμακας. Επιπλέον, μπορούν να εφαρμοστούν αναλύσεις συσχέτισης, συγκρίσεις μεταξύ ομάδων και μοντέλα παλινδρόμησης για τη μελέτη της σχέσης της αυτοαποτελεσματικότητας με μεταβλητές όπως η μοναξιά, η κοινωνική δυσαρέσκεια, η σχολική προσαρμογή, η αυτοεκτίμηση και οι κοινωνικές δεξιότητες.

Εφαρμογές

Η CSEPIS-20 χρησιμοποιείται στην εκπαιδευτική και αναπτυξιακή ψυχολογία, στην ειδική αγωγή και στη σχολική συμβουλευτική για την αξιολόγηση της κοινωνικής λειτουργικότητας παιδιών σχολικής ηλικίας. Αποτελεί πολύτιμο εργαλείο για τον σχεδιασμό προγραμμάτων κοινωνικών δεξιοτήτων, την αξιολόγηση παρεμβάσεων ενίσχυσης της κοινωνικής προσαρμογής και τη διερεύνηση παραγόντων που επηρεάζουν τις σχέσεις των παιδιών με τους συνομηλίκους τους.

Βιβλιογραφία

Galanaki, E. P., & Kalantzi-Azizi, A. (1999). Loneliness and Social Dissatisfaction: Its Relation with Children’s Self-Efficacy for Peer Interaction. Child Study Journal, 29, 1–22.

Wheeler, V. A., & Ladd, G. W. (1982). Assessment of Children’s Self-Efficacy for Social Interaction with Peers. Developmental Psychology, 18, 795–805.