Κλίμακα Παραβατικών Συνομηλίκων – Rochester Youth Development Study (Delinquent Peers – RYDS)

Περιγραφή της Κλίμακας

Η Κλίμακα Παραβατικών Συνομηλίκων (Delinquent Peers) προέρχεται από τη Rochester Youth Development Study (RYDS), μία από τις σημαντικότερες διαχρονικές έρευνες για τη μελέτη της νεανικής παραβατικότητας και των παραγόντων που την επηρεάζουν. Η μελέτη ξεκίνησε το 1989 στο Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης και παρακολούθησε διαχρονικά 639 εφήβους μέχρι την πρώιμη ενήλικη ζωή, διερευνώντας την εξέλιξη της παραβατικής συμπεριφοράς και των σχετικών ψυχοκοινωνικών παραγόντων.

Η συγκεκριμένη κλίμακα αξιολογεί τον βαθμό στον οποίο οι στενοί φίλοι ενός εφήβου εμπλέκονται σε παραβατικές ή αντικοινωνικές συμπεριφορές. Η αξιολόγηση της επιρροής των συνομηλίκων αποτελεί βασικό στοιχείο της αναπτυξιακής εγκληματολογίας, καθώς η συναναστροφή με παραβατικές παρέες έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους ισχυρότερους προγνωστικούς παράγοντες εκδήλωσης παραβατικής συμπεριφοράς κατά την εφηβεία.

Τι αξιολογεί η Κλίμακα;

Η κλίμακα αξιολογεί την αντιλαμβανόμενη παραβατικότητα των συνομηλίκων, εξετάζοντας κατά πόσο οι φίλοι του συμμετέχοντα έχουν εμπλακεί πρόσφατα σε παραβατικές ή αντικοινωνικές πράξεις.

Οι συμπεριφορές που διερευνώνται περιλαμβάνουν:

  • χρήση βίας ή όπλου για ληστεία,
  • σοβαρές σωματικές επιθέσεις,
  • πρόκληση σωματικών βλαβών,
  • κλοπές μεγάλης ή μικρότερης αξίας,
  • καταστροφή ξένης περιουσίας,
  • μη εξουσιοδοτημένη χρήση αυτοκινήτου,
  • αδικαιολόγητες απουσίες από το σχολείο.

Η αξιολόγηση αυτών των συμπεριφορών επιτρέπει την εκτίμηση του βαθμού έκθεσης του ατόμου σε παραβατικές επιρροές από το κοινωνικό του περιβάλλον.

Δομή της Κλίμακας

Η κλίμακα αποτελείται από 8 ερωτήματα, τα οποία αναφέρονται στη συμπεριφορά των φίλων του συμμετέχοντα κατά τις τελευταίες 30 ημέρες.

Για κάθε συμπεριφορά, ο συμμετέχων καλείται να δηλώσει πόσοι από τους φίλους του έχουν εμπλακεί στη συγκεκριμένη πράξη.

Οι ερωτήσεις καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα παραβατικών συμπεριφορών, από σχολική παραβατικότητα έως σοβαρότερες μορφές βίας και εγκληματικότητας, επιτρέποντας την ολοκληρωμένη αποτύπωση του παραβατικού προφίλ της ομάδας συνομηλίκων.

Βαθμονόμηση της Κλίμακας

Οι απαντήσεις βαθμολογούνται σε τετραβάθμια κλίμακα, ως εξής:

  • 1 = Κανένας από αυτούς
  • 2 = Λίγοι από αυτούς
  • 3 = Μερικοί από αυτούς
  • 4 = Οι περισσότεροι από αυτούς

Η συνολική βαθμολογία προκύπτει από το άθροισμα όλων των απαντήσεων.

Υψηλότερες συνολικές βαθμολογίες υποδηλώνουν μεγαλύτερο βαθμό συναναστροφής με παραβατικούς συνομηλίκους και αυξημένη έκθεση σε παραβατικές κοινωνικές επιρροές.

Ερμηνεία των αποτελεσμάτων

Η κλίμακα επιτρέπει την αξιολόγηση:

  • της έκθεσης του ατόμου σε παραβατικές παρέες,
  • της συχνότητας παραβατικών συμπεριφορών στο κοινωνικό του δίκτυο,
  • του κινδύνου υιοθέτησης αντικοινωνικών συμπεριφορών,
  • της επιρροής των συνομηλίκων στην ανάπτυξη παραβατικής συμπεριφοράς.

Υψηλότερες βαθμολογίες συνδέονται συνήθως με αυξημένη πιθανότητα εμπλοκής του ίδιου του ατόμου σε παραβατικές συμπεριφορές, καθώς και με μεγαλύτερη έκθεση σε κοινωνικά περιβάλλοντα υψηλού κινδύνου. Αντίθετα, χαμηλότερες βαθμολογίες υποδηλώνουν περιορισμένη συναναστροφή με παραβατικούς συνομηλίκους και μικρότερη κοινωνική έκθεση σε αντικοινωνικές συμπεριφορές.

Εγκυρότητα και Αξιοπιστία

Η κλίμακα αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της Rochester Youth Development Study, μιας μεγάλης διαχρονικής έρευνας που εξετάζει την ανάπτυξη της παραβατικότητας κατά την εφηβεία. Τα ευρήματα της μελέτης ανέδειξαν ότι οι παραβατικοί συνομήλικοι αποτελούν τον ισχυρότερο προγνωστικό παράγοντα της νεανικής παραβατικότητας, ιδιαίτερα κατά τα πρώτα στάδια της εφηβείας, ενώ παράλληλα επιβεβαίωσαν τη σημαντική συμβολή του οικογενειακού και κοινωνικού περιβάλλοντος στη διαμόρφωση της παραβατικής συμπεριφοράς.

Η κλίμακα έχει χρησιμοποιηθεί εκτενώς σε ερευνητικά πρωτόκολλα για τη μελέτη της νεανικής παραβατικότητας, της κοινωνικής επιρροής και της θεωρίας της αλληλεπίδρασης (Interactional Theory).

Εφαρμογές στην έρευνα

Η κλίμακα χρησιμοποιείται ευρέως σε έρευνες που αφορούν:

  • τη νεανική παραβατικότητα,
  • την επιρροή των συνομηλίκων,
  • την αντικοινωνική συμπεριφορά,
  • τη σχολική παραβατικότητα,
  • τους παράγοντες κινδύνου κατά την εφηβεία,
  • την εγκληματολογία,
  • την αναπτυξιακή ψυχολογία,
  • την πρόληψη της νεανικής παραβατικότητας,
  • την αξιολόγηση προγραμμάτων παρέμβασης,
  • τη διαχρονική μελέτη της κοινωνικής ανάπτυξης.

Η απλότητα της κλίμακας, σε συνδυασμό με τη σημαντική προγνωστική της αξία, την καθιστά ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο για ερευνητές, σχολικούς ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και επαγγελματίες ψυχικής υγείας που μελετούν τις κοινωνικές επιρροές στη συμπεριφορά των εφήβων.

Βιβλιογραφία

Thornberry, T. P., Lizotte, A. J., Krohn, M. D., Farnworth, M., & Jang, S. J. (1994). Delinquent Peers, Beliefs, and Delinquent Behavior: A Longitudinal Test of Interactional Theory. Criminology, 32, 47–83.