Κλίμακα Διατήρησης Εργαζομένων [ERS-9]

Περιγραφή Κλίμακας

Η Employee Retention Scale (ERS-9) αποτελεί ένα σύντομο ψυχομετρικό εργαλείο που έχει σχεδιαστεί για την αξιολόγηση των παραγόντων που επηρεάζουν την πρόθεση των εργαζομένων να παραμείνουν στον οργανισμό όπου εργάζονται. Η διατήρηση του ανθρώπινου δυναμικού (employee retention) αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους δείκτες αποτελεσματικής διοίκησης ανθρώπινων πόρων, καθώς συνδέεται άμεσα με την οργανωσιακή απόδοση, τη διατήρηση της τεχνογνωσίας, τη μείωση του κόστους αντικατάστασης προσωπικού και τη δημιουργία ενός σταθερού και παραγωγικού εργασιακού περιβάλλοντος.

Η κλίμακα εξετάζει βασικούς παράγοντες που επηρεάζουν την απόφαση ενός εργαζομένου να συνεχίσει να εργάζεται σε έναν οργανισμό, όπως η εργασιακή ικανοποίηση, η οργανωσιακή δέσμευση, η ποιότητα των σχέσεων με τη διοίκηση, οι δυνατότητες επαγγελματικής εξέλιξης, οι συνθήκες εργασίας, η αναγνώριση της απόδοσης και η αντιλαμβανόμενη οργανωσιακή υποστήριξη.

Η ERS-9 χρησιμοποιείται ευρέως στην οργανωσιακή ψυχολογία, στη διοίκηση ανθρώπινων πόρων (Human Resource Management), στη διοίκηση επιχειρήσεων και στην ακαδημαϊκή έρευνα. Παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για την ανάπτυξη στρατηγικών που ενισχύουν τη δέσμευση των εργαζομένων, μειώνουν την πρόθεση αποχώρησης και βελτιώνουν τη συνολική οργανωσιακή αποτελεσματικότητα.

Στόχος

Βασικός στόχος της Employee Retention Scale (ERS-9) είναι η συστηματική αξιολόγηση των παραγόντων που επηρεάζουν τη διατήρηση των εργαζομένων σε έναν οργανισμό και η αναγνώριση των στοιχείων που ενισχύουν ή αποδυναμώνουν την πρόθεσή τους να παραμείνουν στη θέση εργασίας τους.

Ειδικότερα, η κλίμακα χρησιμοποιείται για:

• την αξιολόγηση της πρόθεσης παραμονής των εργαζομένων στον οργανισμό,
• τη διερεύνηση της οργανωσιακής δέσμευσης και της εργασιακής ικανοποίησης,
• την εκτίμηση της επίδρασης των ευκαιριών επαγγελματικής ανάπτυξης στη διατήρηση προσωπικού,
• τον εντοπισμό παραγόντων που αυξάνουν τον κίνδυνο αποχώρησης,
• την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας πολιτικών και πρακτικών διοίκησης ανθρώπινου δυναμικού.

Η εφαρμογή της κλίμακας επιτρέπει σε στελέχη διοίκησης, επαγγελματίες HR και ερευνητές να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις για τη βελτίωση του εργασιακού περιβάλλοντος και τη δημιουργία στρατηγικών που προάγουν τη μακροχρόνια παραμονή των εργαζομένων.

Βαθμονόμηση

Η Employee Retention Scale (ERS-9) αποτελείται από 9 δηλώσεις αυτοαναφοράς, οι οποίες αξιολογούν βασικές διαστάσεις που σχετίζονται με τη διατήρηση των εργαζομένων, όπως η εργασιακή ικανοποίηση, η οργανωσιακή αφοσίωση, οι ευκαιρίες εξέλιξης και οι συνθήκες εργασίας.

Οι συμμετέχοντες απαντούν χρησιμοποιώντας κλίμακα Likert, η οποία στις περισσότερες εφαρμογές είναι:

• Πενταβάθμια (1–5) ή
• Επταβάθμια (1–7),

με τις απαντήσεις να κυμαίνονται από «Διαφωνώ απόλυτα» έως «Συμφωνώ απόλυτα».

Η συνολική βαθμολογία προκύπτει από το άθροισμα ή τον μέσο όρο των επιμέρους απαντήσεων.

Υψηλότερες βαθμολογίες υποδηλώνουν αυξημένη πρόθεση παραμονής στον οργανισμό, υψηλότερη οργανωσιακή δέσμευση και μεγαλύτερη ικανοποίηση από το εργασιακό περιβάλλον.

Αντίθετα, χαμηλότερες βαθμολογίες υποδηλώνουν αυξημένη πιθανότητα αποχώρησης, μειωμένη εργασιακή ικανοποίηση ή ανάγκη βελτίωσης συγκεκριμένων οργανωσιακών πρακτικών.

Η ψυχομετρική αξιολόγηση της κλίμακας πραγματοποιείται συνήθως μέσω δεικτών αξιοπιστίας, όπως ο Cronbach’s α, καθώς και μέσω διερευνητικής και επιβεβαιωτικής παραγοντικής ανάλυσης για την τεκμηρίωση της εγκυρότητας της δομής της.

Ανάλυση

Η ανάλυση των αποτελεσμάτων της Employee Retention Scale (ERS-9) παρέχει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τους παράγοντες που επηρεάζουν τη διατήρηση του ανθρώπινου δυναμικού και την οργανωσιακή σταθερότητα.

Στην ερευνητική και εφαρμοσμένη πρακτική, οι βαθμολογίες της κλίμακας συσχετίζονται συχνά με μεταβλητές όπως η εργασιακή ικανοποίηση, η οργανωσιακή δέσμευση, η αντιλαμβανόμενη οργανωσιακή υποστήριξη, η ποιότητα της ηγεσίας, η εργασιακή εξουθένωση (burnout), η εργασιακή εμπλοκή (work engagement), η πρόθεση αποχώρησης (turnover intention), η ψυχολογική ασφάλεια και η οργανωσιακή κουλτούρα.

Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων περιλαμβάνει συνήθως περιγραφική στατιστική, έλεγχο αξιοπιστίας, διερευνητική και επιβεβαιωτική παραγοντική ανάλυση, αναλύσεις συσχέτισης και μοντέλα παλινδρόμησης για τη διερεύνηση των παραγόντων που προβλέπουν τη διατήρηση των εργαζομένων. Τα αποτελέσματα της ERS-9 αξιοποιούνται τόσο σε ερευνητικά πρωτόκολλα όσο και στον σχεδιασμό στρατηγικών διαχείρισης ανθρώπινου δυναμικού που αποσκοπούν στη βελτίωση της δέσμευσης, της παραγωγικότητας και της οργανωσιακής αποτελεσματικότητας.

Βιβλιογραφία

Huselid, M. A. (1995). The Impact of Human Resource Management Practices on Turnover, Productivity, and Corporate Financial Performance. Academy of Management Journal, 38(3), 635–672.

Allen, D. G., Shore, L. M., & Griffeth, R. W. (2003). The Role of Perceived Organizational Support and Supportive Human Resource Practices in the Turnover Process. Journal of Management, 29(1), 99–118.

Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1991). A Three-Component Conceptualization of Organizational Commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61–89.

Hom, P. W., Lee, T. W., Shaw, J. D., & Hausknecht, J. P. (2017). One Hundred Years of Employee Turnover Theory and Research. Journal of Applied Psychology, 102(3), 530–545.