Ρύθμιση της Αρνητικής Συμπεριφοράς [NMR-30]
Περιγραφή Ερωτηματολογίου
Το ερωτηματολόγιο «Ρύθμιση της Αρνητικής Συμπεριφοράς (Negative Mood Regulation Scale – NMR)» αποτελείται από 30 προτάσεις αυτοαναφοράς και αποσκοπεί στην καταγραφή των αντιλήψεων των συμμετεχόντων σχετικά με την ικανότητά τους να αντιμετωπίζουν αρνητικά συναισθήματα. Οι συμμετέχοντες καλούνται να εκτιμήσουν κατά πόσο συμφωνούν ή διαφωνούν με κάθε πρόταση χρησιμοποιώντας μια κλίμακα Likert πέντε βαθμίδων: 1 (Διαφωνώ απόλυτα), 2 (Διαφωνώ), 3 (Ούτε συμφωνώ ούτε διαφωνώ), 4 (Συμφωνώ), 5 (Συμφωνώ απόλυτα). Ενδεικτικά, περιλαμβάνονται προτάσεις όπως «Όταν είμαι αναστατωμένος, πιστεύω ότι θα νιώσω άσχημα για πολύ καιρό» και «Όταν είμαι αναστατωμένος, πιστεύω πως μπορώ να κάνω κάτι για να νιώσω καλύτερα».
Ανάλυση και Χρήση Δεδομένων
Το ερωτηματολόγιο έχει χρησιμοποιηθεί σε δείγμα 95 φοιτητών και 95 φοιτητριών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Τα δεδομένα που προκύπτουν από τη συμπλήρωσή του μπορούν να αξιοποιηθούν σε έρευνες που σχετίζονται με την ψυχική υγεία, τη συναισθηματική ρύθμιση, την ανθεκτικότητα και τις στρατηγικές αντιμετώπισης του άγχους και της θλίψης. Αποτελεί ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο για ερευνητές και επαγγελματίες ψυχικής υγείας που επιθυμούν να μελετήσουν τους μηχανισμούς διαχείρισης των αρνητικών συναισθημάτων σε φοιτητικούς ή γενικούς πληθυσμούς.
Στόχος
Ο κύριος στόχος του ερωτηματολογίου είναι να διερευνήσει τις πεποιθήσεις των ατόμων σχετικά με την ικανότητά τους να ρυθμίζουν τη διάθεσή τους σε καταστάσεις συναισθηματικής δυσφορίας. Επιδιώκει να αποτυπώσει το βαθμό εμπιστοσύνης του ατόμου στην αποτελεσματικότητα των ίδιων των προσπαθειών του για συναισθηματική βελτίωση.
Βαθμονόμηση
Η συνολική βαθμολογία προκύπτει από το άθροισμα των απαντήσεων στις 30 προτάσεις και κυμαίνεται από 30 έως 150. Όσο υψηλότερη είναι η βαθμολογία, τόσο ισχυρότερη είναι η πεποίθηση του ατόμου ότι μπορεί να επηρεάσει θετικά την αρνητική του διάθεση. Ο δείκτης εσωτερικής συνοχής του ερωτηματολογίου (Cronbach’s alpha) έχει υπολογιστεί στο 0,81, γεγονός που υποδηλώνει ικανοποιητική αξιοπιστία.
Βιβλιογραφία
Πετρογιάννης, Κ. (2002). Στρεσογόνοι παράγοντες και στρατηγικές αντιμετώπισης σε ένα δείγμα του φοιτητικού πληθυσμού. Παιδί & Έφηβος – Ψυχική Υγεία και Ψυχοπαθολογία, 4(1), 37-58.