Κλίμακα Παραβατικών Δραστηριοτήτων [DAS-40]

Περιγραφή Ερωτηματολογίου

Το Delinquent Activities Scale (DAS) αναπτύχθηκε με βάση το Self-Reported Delinquency Scale (SRD) των Elliott και συνεργατών (1983) και αποσκοπεί στην αξιολόγηση παραβατικών συμπεριφορών καθώς και της συμβολής του αλκοόλ και της μαριχουάνας σε αυτές. Αποτελείται από σαράντα ερωτήματα που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα συμπεριφορών, όπως κλοπές, βία, χρήση ουσιών, βανδαλισμούς και παραβάσεις κανόνων. Οι συμμετέχοντες καλούνται να δηλώσουν αν έχουν προβεί ποτέ στη συμπεριφορά, την ηλικία πρώτης και τελευταίας φοράς, τη συχνότητα εμφάνισης, τη συσχέτιση με χρήση αλκοόλ, μαριχουάνας ή άλλων ουσιών, καθώς και αν ένιωσαν μεταμέλεια ή θα επαναλάμβαναν την πράξη. Το ερωτηματολόγιο περιλαμβάνει επιμέρους υποκλίμακες, όπως επιθετικότητα – αρπακτικότητα, κλοπή και γενικευμένη παραβατικότητα, κλοπή και παρορμητική παραβατικότητα, και διακίνηση ουσιών και επιθετική συμπεριφορά.

Ανάλυση και Χρήση Δεδομένων

Η ανάλυση των απαντήσεων επιτρέπει την εκτίμηση της συχνότητας και της έντασης παραβατικών συμπεριφορών, την αποτίμηση του ρόλου των ουσιών (αλκοόλ, μαριχουάνας, άλλων ναρκωτικών), τον προσδιορισμό ηλικιακών τάσεων ως προς την πρώτη και την τελευταία φορά εμφάνισης μιας συμπεριφοράς, καθώς και την αξιολόγηση της μεταμέλειας ή της έλλειψής της. Τα δεδομένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο σε ερευνητικά πλαίσια, για μελέτες που αφορούν την παραβατικότητα ανηλίκων και ενηλίκων, όσο και σε κλινικά ή διορθωτικά πλαίσια, για την εκτίμηση κινδύνου υποτροπής και τον σχεδιασμό παρεμβάσεων.

Στόχος

Ο κύριος στόχος του DAS είναι να παρέχει ένα έγκυρο και αξιόπιστο εργαλείο για την αξιολόγηση παραβατικών συμπεριφορών, με ιδιαίτερη έμφαση στη συσχέτισή τους με τη χρήση ουσιών. Στοχεύει στη διάγνωση και ταξινόμηση παραβατικών προτύπων, στη διευκόλυνση προληπτικών παρεμβάσεων και στην κατανόηση αιτιολογικών παραγόντων που σχετίζονται με τη νεανική εγκληματικότητα.

Βαθμονόμηση

Σύμφωνα με τον Reavy και συνεργάτες (2012), το DAS παρουσιάζει ικανοποιητικές ψυχομετρικές ιδιότητες. Η βαθμολόγηση βασίζεται στη συχνότητα εμφάνισης κάθε συμπεριφοράς, στη συσχέτιση με ουσίες και στη μεταμέλεια ή την έλλειψή της. Τα αποτελέσματα μπορούν να ομαδοποιηθούν ανά υποκλίμακα, παρέχοντας λεπτομερή εικόνα για διαφορετικούς τύπους παραβατικής συμπεριφοράς.

Βιβλιογραφία

Reavy, R., Stein, L. A. R., Paiva, A., Quina, K., & Rossi, J. S. (2012). Validation of the delinquent activities scale for incarcerated adolescents. Addictive Behaviors, 37, 875–879. Elliott, D. S., Ageton, S. S., Huizinga, D., Knowles, B. A., & Canter, R. J. (1983). The prevalence and incidence of delinquent behavior: 1976–1980 (National Youth Survey Report No. 26). Boulder, CO: Behavioral Research Institute. Dembo, R., & Schmeidler, J. (2003). A classification of high-risk use. Crime & Delinquency, 49, 201–230. Dembo, R., Walters, W., & Meyers, K. (2005). A practice/research collaborative: An innovative approach to identifying and responding to psychosocial functioning problems and recidivism risk among juvenile arrestees. Journal of Offender Rehabilitation, 41, 39–66. Elliott, D. S., Huizinga, D., & Ageton, S. (1985). Explaining delinquency and drug use. Beverly Hills: Sage Publications. Huizinga, D. (1991). Assessing violent behavior with self-reports. In J. S. Milner (Ed.), Neuropsychology of aggression (pp. 44–76). Boston: Kluwer Academic. Huizinga, D., & Esbensen, F. (1988). Common measures of the program of research on the causes and correlates of delinquency. Report to the Office of Juvenile Justice and Delinquency Prevention. Washington DC.