Κλίμακα αυτοαναφοράς ADHD ενηλίκων [ASRS-18]

Ανάλυση

Η “Adult ADHD Self-Report Scale” (ASRS) είναι ένα εργαλείο αυτοεκτίμησης που έχει σχεδιαστεί για να βοηθήσει στην αναγνώριση συμπτωμάτων ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας) σε ενήλικες. Αποτελείται από 18 ερωτήσεις που εξετάζουν συμπτώματα όπως η δυσκολία συγκέντρωσης, η υπερκινητικότητα και η παρορμητικότητα, καθώς και την επίδρασή τους στη λειτουργικότητα και την καθημερινή ζωή του ατόμου. Το ASRS είναι βασισμένο στα διαγνωστικά κριτήρια του DSM-IV και του DSM-5, και έχει σχεδιαστεί για να παρέχει μια προληπτική εκτίμηση της πιθανής ύπαρξης ΔΕΠΥ.

Στόχος

Ο κύριος στόχος του ASRS είναι να εντοπίσει άτομα που ενδέχεται να έχουν ΔΕΠΥ και να προτείνει την ανάγκη για περαιτέρω επαγγελματική αξιολόγηση και διάγνωση. Ειδικότερα, το ASRS αποσκοπεί στην αναγνώριση ατόμων με συμπτώματα που επηρεάζουν την καθημερινή τους λειτουργικότητα, τη δουλειά και τις κοινωνικές σχέσεις τους. Ουσιαστικά, είναι ένα εργαλείο που βοηθά στον πρώιμο εντοπισμό των χαρακτηριστικών της ΔΕΠΥ, προκειμένου να διευκολυνθεί η παρέμβαση και η θεραπεία.

Βαθμονόμηση

Η βαθμονόμηση του ASRS γίνεται με βάση τις απαντήσεις των ερωτώμενων σε κάθε ερώτηση. Κάθε ερώτηση έχει μια κλίμακα βαθμολόγησης που κυμαίνεται από 0 έως 4, όπου οι απαντήσεις αντιπροσωπεύουν την συχνότητα και την ένταση των συμπτωμάτων. Στο τέλος, οι βαθμολογίες συγκεντρώνονται για να υπολογιστεί η συνολική βαθμολογία του ερωτηματολογίου. Υψηλές συνολικές βαθμολογίες ενδέχεται να υποδηλώνουν την παρουσία συμπτωμάτων ΔΕΠΥ και να προτείνουν την ανάγκη για περαιτέρω αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας.

Βιβλιογραφία

  1. Schweitzer JB‚ et al. Med Clin North Am. 2001;85(3):10-11‚ 757-777.
  2. Barkley RA. Attention Deficit Hyperactivity Disorder: A Handbook for Diagnosis and Treatment. 2nd ed. 1998.
  3. Biederman J‚ et al. Am J Psychiatry.1993;150:1792-1798.
  4. American Psychiatric Association: Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders‚ Fourth Edition‚ Text Revision. Washington‚ DC‚ American Psychiatric Association. 2000: 85-93.