Ανάλυση

Η Κλίμακα Αυτοσυγκράτησης Κατάστασης (State Impulsivity Scale) σχεδιάστηκε για να αξιολογήσει την παρορμητικότητα ενός ατόμου σε συγκεκριμένες καταστάσεις ή στιγμές, αντί της γενικής παρορμητικότητας.

Στόχος

Ο κύριος στόχος της State Impulsivity Scale είναι να εκτιμήσει την ένταση της παρορμητικότητας σε συγκεκριμένες καταστάσεις, όπως όταν το άτομο είναι υπό πίεση ή σε συναισθηματική αναστάτωση, και να εντοπίσει τις καταστάσεις ή τις συνθήκες που μπορεί να ενθαρρύνουν ή να μειώσουν την παρορμητικότητα του ατόμου.

Βαθμονόμηση

Η State Impulsivity Scale συνήθως περιλαμβάνει μια σειρά από ερωτήσεις ή δηλώσεις που αξιολογούνται σε μια κλίμακα Likert, συνήθως από 1 (διαφωνώ απόλυτα) έως 5 (συμφωνώ απόλυτα). Οι ερωτήσεις σχετίζονται με τον αντίκτυπο των καταστάσεων στην παρορμητικότητα, το αίσθημα ανικανότητας αυτοσυγκράτησης και τη διαχείριση επειγόντων αναγκών.

Βιβλιογραφία

Barratt, E. S. (1959). Anxiety and impulsiveness in neurotic patients. Journal of Clinical Psychology, 15(2), 135-140.
Patton, J. H., Stanford, M. S., & Barratt, E. S. (1995). Factor structure of the Barratt Impulsiveness Scale. Journal of Clinical Psychology, 51(6), 768-774.
Steinberg, L., Dahl, R. E., Keating, D. P., Kupfer, D. J., Masten, A. S., Pine, D. S., & Silverman, W. K. (2008). The study of adolescence in psychological research: A historical perspective. In J. E. Gruber & E. E. Williams (Eds.), Adolescence and Risk-Taking (pp. 23-54). Springer.
Whiteside, S. P., & Lynam, D. R. (2001). The five factor model and impulsivity: Using a structural model of personality to understand impulsivity. Personality and Individual Differences, 30(4), 669-689.
Zuckerman, M. (2007). Sensation Seeking and Risky Behavior. American Psychological Association.