Ερωτηματολόγιο Κλινικής Υπνωσιμότητας του Στάνφορντ [SHCS-7]

Περιγραφή Ερωτηματολογίου

Το Stanford Hypnotic Clinical Scale (SHCS) είναι ένα σύντομο, δομημένο εργαλείο αξιολόγησης της υπνωτικής δεκτικότητας, σχεδιασμένο για χρήση σε κλινικά περιβάλλοντα. Αποτελεί μια απλοποιημένη εκδοχή των αναλυτικότερων Κλιμάκων Υπνωτικής Δεκτικότητας του Στάνφορντ (Stanford Hypnotic Susceptibility Scales – SHSS) και περιλαμβάνει πέντε προκαθορισμένες υποβολές. Οι υποβολές αυτές αξιολογούν τόσο κινητικές όσο και γνωστικές αποκρίσεις: η πρώτη αφορά την υποβολή για κατέβασμα του χεριού, η δεύτερη για ακαμψία του χεριού, η τρίτη για την αυτόματη κίνηση των χεριών προς τα μέσα, η τέταρτη για φραγμό της ομιλίας και η πέμπτη είναι μια μεταϋπνωτική υποβολή που αξιολογεί τη δυνατότητα ανταπόκρισης σε υπνωτική εντολή μετά την έγερση.

Ανάλυση και Χρήση Δεδομένων

Κάθε υποβολή αξιολογείται ως επιτυχής ή μη επιτυχής, δίνοντας έναν βαθμό 1 ή 0 αντίστοιχα. Το άθροισμα των επιτυχιών οδηγεί σε μια συνολική βαθμολογία από 0 έως 5. Τα δεδομένα χρησιμοποιούνται τόσο σε ερευνητικά όσο και σε κλινικά περιβάλλοντα, με σκοπό την κατηγοριοποίηση των ατόμων ανάλογα με την υπνωτική τους δεκτικότητα (χαμηλή, μέση ή υψηλή), την επιλογή κατάλληλων υποψηφίων για υπνοθεραπευτικές παρεμβάσεις, αλλά και για τη μελέτη της σχέσης της υπνωσιμότητας με άλλους ψυχολογικούς δείκτες, όπως το άγχος, ο πόνος ή το ψυχοτραύμα.

Στόχος

Ο κύριος στόχος του SHCS είναι η γρήγορη και αξιόπιστη εκτίμηση της υπνωτικής δεκτικότητας χωρίς να απαιτείται η χρονοβόρα διαδικασία του πλήρους Stanford Hypnotic Susceptibility Scale. Το εργαλείο διευκολύνει την επιλογή κατάλληλων υποβολών για την υπνοθεραπεία, συμβάλλει στην πρόβλεψη της αποτελεσματικότητας υπνωτικών τεχνικών και παρέχει μια έγκυρη βάση για την αξιολόγηση σε κλινικές εφαρμογές.

Βαθμονόμηση

Η βαθμολόγηση πραγματοποιείται με βάση την απόκριση του ατόμου σε καθεμία από τις πέντε υποβολές. Κάθε επιτυχής απόκριση αποδίδει έναν βαθμό, με τη μέγιστη δυνατή βαθμολογία να είναι 5. Ανάλογα με τη συνολική βαθμολογία, η υπνωτική δεκτικότητα ταξινομείται ως χαμηλή (0–1), μέτρια (2–3) ή υψηλή (4–5). Το εργαλείο μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως μέσο για τη συγκριτική αξιολόγηση της αλλαγής της υπνωσιμότητας σε επαναλαμβανόμενες συνεδρίες ή με την πάροδο του χρόνου.

Βιβλιογραφία

Spiegel, H., & Spiegel, D. (1978). Trance and Treatment: Clinical Uses of Hypnosis. American Psychiatric Press. Woody, E.Z., Barnier, A.J., & McConkey, K.M. (2005). “Multiple hypnotizabilities: Theoretical implications of the Stanford scales”. International Journal of Clinical and Experimental Hypnosis. Lynn, S.J., Kirsch, I., & Hallquist, M.N. (2008). “Social cognitive theories of hypnosis.” In Nash & Barnier (Eds.), The Oxford Handbook of Hypnosis.