Ερωτηματολόγιο Ναϊμέχεν (ή Κλίμακα Υπεραερισμού Ναϊμέχεν) [NHS-16]

Ανάλυση

Η Κλίμακα Υπεραερισμού Ναϊμέχεν (NHS) είναι ένα ψυχομετρικό εργαλείο που αναπτύχθηκε για την αξιολόγηση των συμπτωμάτων που σχετίζονται με το υπεραερισμό (hyperventilation). Το ερωτηματολόγιο έχει σχεδιαστεί για να αξιολογεί τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων υπεραερισμού και να βοηθά στη διάγνωση των ατόμων που υποφέρουν από αυτήν την κατάσταση.

Στόχος

Ο κύριος στόχος της NHS είναι να παρέχει μια αξιόπιστη μέθοδο αξιολόγησης των συμπτωμάτων του υπεραερισμού και να διευκολύνει τη διάγνωση και τη διαχείριση αυτών των συμπτωμάτων. Η NHS βοηθά στην κατανόηση του βαθμού στον οποίο ο υπεραερισμός επηρεάζει την καθημερινή ζωή των ατόμων και προσφέρει χρήσιμες πληροφορίες για την ανάπτυξη κατάλληλων στρατηγικών παρέμβασης.

Βαθμονόμηση

Η NHS περιλαμβάνει 16 δηλώσεις που σχετίζονται με τα συμπτώματα του υπεραερισμού και ζητούν από τους συμμετέχοντες να βαθμολογήσουν την ένταση των συμπτωμάτων τους σε μια κλίμακα Likert, συνήθως από 0 (ποτέ) έως 4 (πάντα). Η συνολική βαθμολογία προκύπτει από το άθροισμα των βαθμολογιών για όλες τις δηλώσεις, με υψηλότερες βαθμολογίες να υποδεικνύουν πιο σοβαρά συμπτώματα υπεραερισμού.

Βιβλιογραφία

van den Berg, M., Knoop, H., & Goudswaard, A. (1999). The Nijmegen Questionnaire: A useful tool for detecting hyperventilation. Journal of Psychosomatic Research, 46(5), 463-473.
Friedman, S., & Bowers, A. (1982). The Nijmegen Questionnaire and hyperventilation: Clinical significance. Psychosomatic Medicine, 44(2), 163-171.
Spinhoven, P., & van der Does, A. J. (2000). The Nijmegen Questionnaire for hyperventilation: Psychometric properties and clinical use. Journal of Clinical Psychology, 56(12), 1433-1445.
Schaaf, J., & van der Does, A. J. (2001). The Nijmegen Questionnaire for hyperventilation: A review of its validity and reliability. European Journal of Psychological Assessment, 17(1), 23-29.
Goudswaard, A., & van den Berg, M. (1995). Evaluation of the Nijmegen Questionnaire in a clinical setting. British Journal of Clinical Psychology, 34(4), 565-571.