Κλίμακα Σημασιολογικής Διαφοροποίησης Αυτοαντίληψης [SCSDS-39]

Ανάλυση

Η Κλίμακα Σημασιολογικής Διαφοροποίησης Αυτοαντίληψης χρησιμοποιείται για την αξιολόγηση της αυτοαντίληψης ενός ατόμου μέσω της μεθόδου της σημασιολογικής διαφοροποίησης. Αυτή η κλίμακα αξιολογεί τον τρόπο που ένα άτομο αντιλαμβάνεται τον εαυτό του μέσω της σύγκρισης μεταξύ θετικών και αρνητικών χαρακτηριστικών σε διάφορους τομείς της ζωής του.

Στόχος

Ο κύριος στόχος της Κλίμακας Σημασιολογικής Διαφοροποίησης Αυτοαντίληψης είναι να αξιολογήσει τη συνολική αυτοαντίληψη του ατόμου και να εξετάσει τις αντιφάσεις στις αυτοαντιλήψεις, όπως η σύγκριση μεταξύ του πώς βλέπει κανείς τον εαυτό του και πώς θα ήθελε να είναι.

Βαθμονόμηση

Η κλίμακα χρησιμοποιεί μια σειρά από αντίθετα χαρακτηριστικά. Οι συμμετέχοντες βαθμολογούν τον εαυτό τους σε μια κλίμακα, συνήθως από 1 (το λιγότερο) έως 7 (το περισσότερο), για κάθε ζεύγος χαρακτηριστικών.

Βιβλιογραφία

Osgood, C. E., Suci, G. J., & Tannenbaum, P. H. (1957). “The Measurement of Meaning.” University of Illinois Press.

Rosenberg, M. (1979). “Conceiving the Self.” Basic Books.

Eysenck, H. J., & Eysenck, M. W. (1975). “Personality and Individual Differences.” Plenum Press.

Markus, H. (1977). “Self-Schemata and Processing Information About the Self.” Journal of Personality and Social Psychology, 35(2), 63-78.

Rogers, C. R. (1959). “A Theory of Therapy, Personality, and Interpersonal Relationships as Developed in the Client-Centered Framework.” In: S. Koch (Ed.), Psychology: A Study of a Science (pp. 184-256). McGraw-Hill.