Κλίμακα Καταλληλότητας Ατόμου-Περιβάλλοντος [PEFS-21]

Ανάλυση

Η Κλίμακα Καταλληλότητας Ατόμου-Περιβάλλοντος αναπτύχθηκε για να μετρήσει την αντιστοιχία μεταξύ των χαρακτηριστικών του ατόμου (όπως δεξιότητες, αξίες, ενδιαφέροντα) και των χαρακτηριστικών του περιβάλλοντος (όπως απαιτήσεις εργασίας, οργανωσιακή κουλτούρα).

Στόχος

Ο στόχος της κλίμακας είναι να παρέχει μια ολοκληρωμένη μέτρηση της καταλληλότητας μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντος εργασίας του. Η κατανόηση αυτής της καταλληλότητας βοηθά τους οργανισμούς να αναγνωρίσουν περιοχές που χρειάζονται βελτίωση και να αναπτύξουν στρατηγικές για την ενίσχυση της αντιστοιχίας μεταξύ των εργαζομένων και των θέσεων εργασίας τους, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ικανοποίηση, απόδοση και δέσμευση.

Βαθμονόμηση

Η κλίμακα περιλαμβάνει δηλώσεις που αξιολογούν την καταλληλότητα των ατόμων με την εργασία, τον οργανισμό, την ομάδα και το εργασιακό περιβάλλον. Οι συμμετέχοντες αξιολογούν τη συμφωνία ή διαφωνία τους με τις δηλώσεις με τη χρήση μιας κλίμακας Likert.

Βιβλιογραφία

Edwards, J. R. (1996). An Examination of Competing Versions of the Person-Environment Fit Approach to Stress. Academy of Management Journal, 39(2), 292-339.

Kristof-Brown, A. L., Zimmerman, R. D., & Johnson, E. C. (2005). Consequences of Individuals’ Fit at Work: A Meta-Analysis of Person-Job, Person-Organization, Person-Group, and Person-Supervisor Fit. Personnel Psychology, 58(2), 281-342.

Caplan, R. D. (1987). Person-Environment Fit Theory and Organizations: Commensurate Dimensions, Time Perspectives, and Mechanisms. Journal of Vocational Behavior, 31(3), 248-267.